Na zaterdag al cultureel te hebben gedaan met een museumbezoekje, ging ik zondagmiddag naar een concertje van Melocorde, de groep waarin mijn voormalig doedelzakdocent speelt. Ik had ze nog niet eerder gehoord en aangezien ik wonder boven wonder geen andere plannen voor de zondag had, greep ik mijn kans.

Het concert was in de Hortus in Nijmegen, oftewel een grote plantenkas bij de botanische tuin. Ik had al zo’n vermoeden dat het er niet heel warm zou zijn, dus ik had een dikke trui onder mijn jas aangetrokken. Maar het hoosde gisteren ook nog eens enorm en het dak bleek op enkele plekken te lekken. Dus moesten de instrumenten strategisch worden opgesteld en was niet iedere stoel geheel vochtvrij.

Ik had eigenlijk niet verwacht bekenden tegen te komen, maar naast mijn voormalig doedelzakdocent spotte ik ook mijn voormalig viooldocent! En de voormalig partner van Ernic, met wie ik in Tweedledum en Tweedledee speelde. En hee, kende ik die ander niet van balfolk…? Het is toch wel een klein wereldje, die Nijmeegse folkmuziek.

Het was leuk om eens geheel andere muziek te horen dan ik gewend ben. Ze speelden namelijk behoorlijk uiteenlopende dingen. De roffelende regen op het glazen dak gaf extra sfeer aan het geheel. Note to self: volgende keer wel m’n laarzen aantrekken als ik nog een keer in de regen over dat onverharde pad moet…