Voor het eerst in 7 maanden heb ik een uitje gedaan dat plaatsvond in een gebouw dat niet een huis van een vriendin of familielid was! Gisteren ben ik namelijk met Judith naar de bioscoop geweest. Wat een belevenis – de laatste keer dat ik in een bios zat, was vorig jaar december… :-/

Het heeft even geduurd voordat ons uitje plaatsvond. Eigenlijk wilden we eind augustus gaan, als compensatie voor het feit dat Judith niet op mijn verjaardagsfeestje kon komen. Dat vierde ik het weekend voor mijn eigenlijke verjaardag en het plan was op mijn echte verjaardag naar de bios te gaan, zodat ik dan ook nog wat leuks deed.

Maar The Personal History of David Copperfield, waar we eigenlijk heen wilden, bleek toen nog niet te draaien. Jammer. Dus kozen we maar een andere film uit. En vervolgens moest ik onze date afzeggen vanwege een coronatest.

Toen we het wilden herplannen, besloten we de beschikbare datum beter te kunnen besteden aan een Heksengodinnendagje, want dan zagen we niet alleen elkaar, maar ook nog de andere meiden. Daarna volgde er drukte op werk en een vakantie. Uiteindelijk kwamen we terecht bij de datum van 9 oktober.

Toen bleek de film inmiddels niet meer in Pathé te draaien. Balen, want ik had cadeaubonnen voor de Pathé. Dan maar een andere film. Toen ik Lord of the Rings wilde reserveren, bleken mijn cadeaubonnen alleen voor doordeweeks geldig te zijn, en bleek vrijdagmiddag niet te tellen als ‘doordeweeks’. Dan konden we net zo goed even kijken naar andere bioscopen. En wis en waarachtig: in Lux draaide hij wel nog! Voor de allerlaatste keer!

Dus daar kaartjes voor gekocht via de site. Die vervolgens niet in mijn inbox arriveerden. Argh! Het leek wel alsof het universum ons iets probeerde te vertellen! Maar we zetten door, en aangezien mijn bestelling wel in het systeem stond, konden we bij de kassa alsnog onze kaartjes laten printen. En zo eindigden we gistermiddag alsnog in het zachte pluche van de bioscoopstoelen.

Geen zorgen: aangezien er nergens een rij te bekennen was en er slechts 10 personen in de hele zaal zaten, was het minder risicovol dan mijn boodschappentrip van die ochtend…

Na afloop eten in een restaurantje vond ik dan wel weer wat gewaagd, want daar zouden waarschijnlijk veel meer mensen op een kleinere afstand zitten, en ik vertrouw de gemiddelde restauranthouder minder wat betreft maatregelen dan een bioscoop. Dus opteerden we om na afloop van de film buiten op een verwarmd terras een kopje thee en nacho’s te veroberen. Yummie!

Wat de film betreft: ik moet toegeven dat ik me er van tevoren niet heel erg in verdiept had en ik initieel zelfs dacht dat het over het leven van de goochelaar zou gaan in plaats van Dickens’ boek. :-X Maar dank aan Judith voor de tip, want ik vond hem echt geweldig! Wat een heerlijke humor! De absurdistische scènes en gesprekken deden me een beetje denken aan die in The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy. Vooral Tilda Swinton was werkelijk briljánt als Betsey Trotwood! Ik had graag gezien dat er veel meer scènes van haar personage in de film hadden gezeten.

De kostuums en setting zorgden voor mooi beeldmateriaal en hoewel de personages allemaal behoorlijk over the top waren, kreeg je toch een band met ze. Een soort feel-good movie, maar dan net iets anders.

Overigens was de cast verrassend prettig gevarieerd qua etnische achtergrond. Dat mag wat mij betreft meer de norm worden. Met als enige minpuntje dat ze het misschien iets te ver hadden doorgetrokken, want het was zo wel lastig onthouden welk personage met wie een familieband had. De Indiër heeft een blanke moeder en de negroïde dame is de dochter van de Aziaat… okee dan maar!

Als je de film niet in de bios hebt kunnen zien, kan ik zeker aanraden om hem t.z.t. op Netflix ofzo te gaan kijken!