Voor mijn coupeuse-opleiding moet ik, zoals ik eerder al vertelde, veel oefenen. Bij voorkeur niet alleen met kleding voor mezelf, maar ook voor anderen, zodat ik kan oefenen met tekenen voor verschillende lichaamsvormen en -maten. Toevallig kwam tijdens een gesprekje met Judith naar boven dat ze een nieuwe spijkerbroek nodig had. Hee, dat was ideaal, want een van mijn examenopdrachten wordt een spijkerbroek voor mezelf maken, en aangezien ik zoiets zelfs nog nooit van een kant-en-klaar patroon had gemaakt, kon ik de oefening zeker gebruiken.

Dus nam ik Judith’s maten op, deed ik aan verwachtingsmanagement (de eerste keer jeans én de eerste keer voor iemand anders een patroon tekenen gaat zeker geen perfect resultaat opleveren) en gingen we gezellig samen stof shoppen. Daarna ging ik aan de slag.

En jee, wat heb ik een hoop geleerd.

Judith wilde de broek aan de voorkant behoorlijk laag hebben, maar hoe teken je dat zonder dat je aan de achterkant een bouwvakkersspleet krijgt of een raar lopende tailleband? Bij de doorpassessie bleek ik ‘m te laag te hebben gemaakt, dus het moest opnieuw. Maar ik kon alleen de achterpas hoger maken en wat sjoemelen met de naadtoeslag, want er was niet genoeg stof om ook beide pijpen opnieuw te doen. Dat was om een tweede reden een dingetje, want bij het passen riep Judith dat de pijplengte zo perféct was! Euh… er moest wel nog een zoom onderin komen… Dus de pijpen waren ook te kort. :-X

De rest paste gelukkig wel helemaal prima en na twee pogingen om de achterkant te verbeteren (zucht, wéér loshalen en opnieuw!), heb ik uiteindelijk alle issues weten op te lossen. De broek is niet perfect, maar past nu wel helemaal zoals Judith wilde. De volgende keer zal ik diverse dingen anders doen (zoals éérst de binnenbeennaden doorstikken en dan pas de zijnaden dichtstikken, nóg strakker de rand volgen bij het doorstikken met contrastgaren want iedere halve millimeter afwijking valt op, en de draadspanning hoger i.p.v. lager zetten bij dat doorstikken (oeps)).

Ondanks de diverse verbeterpuntjes, ziet hij wel echt uit als een jeansbroek! Hij heeft zelfs van die metalen details bij de zakken. Het maakt ook zo veel verschil als je naden doorstikt! En wat ga je goed naar de details van je eigen kleding kijken, en wat zijn er veel keuzes die je moet maken, alleen al over welke onderdelen je wel of niet door gaat stikken, of je wel of niet dubbel doorstikt, of je dat wel of niet met contrastgaren doet, … Ook Judith was verbaasd over hoe verschillend broeken op detailniveau eigenlijk zijn, toen ik haar vroeg wat ze wilde en wat voorbeeldbroeken uit mijn kledingkast erbij pakte ter illustratie. (Gelukkig was het haar voorkeur om maar een beperkt aantal onderdelen door te laten stikken, dat scheelde mij een hoop tijd. )

De broek is overigens donkerblauw, maar de foto’s geven dat niet goed weer:

Afgelopen weekend, op de baravond van Charm, kon ik Judith dan eindelijk haar broek overhandigen!

Judith blij, en ik heb er nu veel meer vertrouwen in dat ik een goede jeans voor mijn examen moet kunnen produceren!