Bo en Mark hadden een leuk idee: wachten totdat alle episodes van de serie ‘The Rings of Power’ uit waren gebracht en ze dan allemaal achter elkaar kijken. Een soort filmdag dus, maar dan voor één serie. Goed plan! En al helemaal omdat de serie op Amazon Prime staat en ik alleen Netflix heb.

We verzamelden om half 10 ‘s ochtends bij hen thuis, startten de eerste episode om 10 uur en keken door tot net geen half 10 ‘s avonds. Prima gepland dus!

Zoals ook bij mijn eigen filmdagen werden we gevraagd zelf hapjes mee te nemen. Ik maakte arretjescake. En zoals ook bij mijn filmdagen was er dus véél te veel ongezonde snaai en werd er pizza gevroten als avondeten. Maar goed dat ik deze week drie dagen heb gedanst, ter compensatie van al deze calorieën…

Ik had mezelf erop ingesteld dat de serie niet super zou zijn. Hoewel ik enorm fan ben van de ‘The Lord of the Rings’-films, vond ik ‘The Hobbit’ wat tegenvallen en verwachtte ik dat, ondanks het enorme budget dat in de serie schijnt te zijn gestopt, ook deze serie de films bij lange na niet zou kunnen evenaren.

Dat klopte. Maar ik vond het ook zeker geen slechte serie. Ze hadden duidelijk hun best gedaan om een link met de films van Peter Jackson te maken, onder andere wat betreft het uiterlijk van de kostuums, de manier van scènes in beeld brengen en de muzikale thema’s. Ook wat quotes kwamen terug, plus wat nieuwe memorabele uitspraken. En het zag er allemaal fantástisch mooi uit!

Het was natuurlijk niet mogelijk om de originele acteurs te casten als hun enkele duizenden jaren jongere versies, maar ze hadden redelijk goed gecast – sommigen leken meer op hun voorgangers dan anderen, maar in de meeste gevallen werd wel gelijk toegelicht wie ze moesten voorstellen.

The Silmarillion en alle andere aanhangsels heb ik nooit gelezen, maar op basis van de boeken The Hobbit en The Lord of the Rings kan ik al zeggen dat ze zich niet 100% aan het oorspronkelijke achtergrondverhaal hebben gehouden, maar dat is begrijpelijk als je zo veel en zo’n complex verhaal in een serie probeert te stoppen. Qua verwachtingsmanagement: ze hebben dan ook niet alles in één seizoen gestopt. Er schijnen er een stuk of vijf te komen. Dat lijkt me ook wel nodig om het hele verhaal te vertellen.

Het nadeel daarvan is dat alles nogal traag ging. Hoewel er enerzijds heel veel gebeurde, voelde het anderzijds ook alsof er nogal weinig gebeurde. De serie was mooi om te zien, maar zoog me niet in het verhaal. Ik had zo goed als nooit het gevoel dat ik wilde weten wat er hierna zou gaan gebeuren. Wat dat betreft is het waarschijnlijk heel goed dat we alles in één dag achter elkaar hebben gekeken, in plaats van steeds te wachten totdat er een volgende episode verscheen. Als de serie inderdaad een vervolg krijgt, gaan we het ook weer zo doen, hebben we besloten. Oftewel: voor de komende vijf jaar hebben we al plannen.