Herinneren jullie je nog dat we vorig jaar september met De Soete Inval mee hebben gedaan aan opnames voor een tv-programma? We mochten er toen uiteraard nog niets over zeggen, maar gisteravond is de aflevering uitgezonden en mag ik er eindelijk over bloggen! We mochten namelijk optreden tijdens een aflevering van ‘Down the road’; een programma waarin niemand minder dan Gordon samen met enkele jongeren met het syndroom van Down op roadtrip door Nederland, België en Frankrijk gaat!

De opnames bleken voor seizoen 2 te zijn. Op het moment dat we ervoor gevraagd werden had ik eerlijk gezegd nog nooit van het hele programma gehoord… maar goed, ik heb dan ook geen tv-abonnement meer en ook toen ik dat wel nog had, leek ik doorgaans niet de doelgroep van SBS6-programma’s te zijn. Gelukkig bleek dit geen afzeikshow, waarin je muzikale prestaties worden afgefakkeld, of dat vooral bedoeld is als aapjes kijken naar ‘bijzondere mensen met bijzondere hobbies’, en probeerden ze oprecht de deelnemers een leuke tijd te geven. Gordon zei die dag ook tegen ons dat dit een van de meest voldoening gevende dingen was die hij had gedaan. En ik moet zeggen: in het echt kwam ook hij een stuk menselijker en minder gemaakt over dan op tv. Volgens mij moet hij meer van dit soort programma’s maken in plaats van die giechel-tv met Gerard Joling enzo…

Het idee van deze aflevering was, dat één van de deelnemers verrast zou worden met middeleeuwse danslessen, omdat hij blijkbaar van de middeleeuwen hield. Daarvoor was er een prachtige locatie in Dinant geregeld, die als een van de tussenstops tijdens de roadtrip fungeerde. Wij mochten de muziek verzorgen en andere mensen waren uitgenodigd om die lessen te geven. We kregen vooraf de contactgegevens van de docent, zodat we met hem de liedjes konden afstemmen. De dansleraar bleek in Nijmegen te wonen en toen ter plekke zijn lieftallige assistente arriveerde, bleek ik haar te kennen via LARP.

Zoals je in mijn eerdere blog al kon lezen, verliepen de opnames erg chaotisch. De planning is meermaals omgegooid en niet alleen wat betreft het tijdschema, maar ook wat we zouden gaan doen. We kregen al snel na aankomst te horen dat die danslessen geschrapt gingen worden. Het nieuwe plan was dat wij gewoon liedjes gingen spelen terwijl de groep deelnemers in middeleeuwse kleding aan een middeleeuws banket zat, en dat degenen die dat leuk vonden, tijdens het diner met de dansinstructeurs mee konden gaan dansen. Later veranderde het middeleeuwse banket in het gebouw naar een picknicktafel met enkel decoratief eten buiten op een heuvel, vanwege onenigheid met de locatie over de vooraf gemaakte afspraken (Walloniërs blijken niet heel erg geneigd klantvriendelijk te zijn naar niet Frans sprekende Nederlanders). En zo ging het de hele middag door. Okee… wij wachtten wel en we zagen wel wat het werd.

Nou, na een hoop gedoe en gestress, stonden wij dan eindelijk met z’n allen klaar bij de gedekte picknicktafel om de groep deelnemers als verrassing op te wachten. Die verschenen in de ‘middeleeuwse kleding’ die de crew had geregeld en bleken niet superenthousiast… Eentje vond de kleding maar niets, de tafel was dus vooral voor de show (na de opnames zouden ze echt avondeten krijgen in het gebouw) en maar een paar deelnemers hadden zin om mee te dansen. En wij stonden inmiddels wel een beetje op het punt van omvallen vanwege de honger, net als de deelnemers. Hoewel we meerdere nummers hadden ingestudeerd, voor verschillende soorten danspasjes, hebben we uiteindelijk vooral één nummer (het simpelste en saaiste) eindeloos herhaald. Oh well… we maakten er zo goed en zo kwaad als het ging wat van, hopende dat ze er met creatief knip- en plakwerk een leuke aflevering van konden maken.

Wij hebben het programma vooraf niet te zien gekregen, dus ik zat gisteravond wel een beetje met geknepen billen te kijken en te hopen dat we niet al te gênant in beeld zouden komen. Maar dat viel gelukkig niet tegen en we zijn zelfs langer in de shots te zien geweest dan ik had gevreesd. Ik werd zelfs 2x close-up in beeld gebracht!  
Onze muziek was amper te horen, maar het lijkt me ook heel lastig om flarden muziek uit verschillende korte fragmentjes aan elkaar te monteren zodat het nog ergens op lijkt. En aangezien het dus ook maar een simpel prutliedje was, is het misschien ook maar goed…

Hoewel tv-opnames maken dus niet noodzakelijk het leukste of makkelijkste klusje is, vond ik het wel een hele gave ervaring! En blijkbaar vond de crew dat ook. We hebben met een aantal van hen gesproken en sommigen waren continu onderweg voor opnames en er waren er ook die meestal gewoon in Nederland in de studio ofzo werkten, maar muzikanten en dansers in middeleeuwse outfits waren ook voor hen een hele bezienswaardigheid! Na afloop van de opnames kwam er dan ook een cameraman naar ons toe met de vraag of hij met óns op de foto mocht? Vervolgens riep Gordon dat hij er ook wel even bij kwam (wij vermoeden dat hij heel graag naast Wigo wilde staan, die hij ‘grote beer’ noemde. ) Oftewel: de groepsfoto hieronder is op verzoek van de crew gemaakt, niet eens omdat wij wilden fangirlen/fanboyen.  

Als je nieuwsgierig bent naar het eindresultaat, dan kun je de aflevering (de 3e van seizoen 2, vanaf 17:30 tot 21:15 is de scène met ons) hier terugkijken.

En dan is het nu wachten totdat de boekingen voor De Soete Inval binnenstromen! We kunnen nu immers zeggen: ‘Bekend van TV!’