Ik had het wat te druk om te bloggen, maar eigenlijk kunnen de afgelopen dagen mooi worden samengevat als ‘muziek is gaaf’.

Woensdagavond speelden we namelijk met Androneda in café Wilhelmina in Eindhoven. Ik was er voor het eerst en het bleek gezellig druk dankzij een mooie opkomst! De rit erheen voorliep niet al te voorspoedig, maar blijkbaar had iedereen last van de wegopbrekingen en parkeerproblemen, want ook de crew was laat, dus we hebben iets harder opgebouwd en gesoundchecked dan normaal, maar we waren gelukkig toch min of meer op tijd klaar, zodat de dansuitleg kon beginnen en wij nog even konden eten. Het spelen ging niet vlekkeloos, maar volgens mij hebben de aanwezigen toch genoten – en wij ook!

 

(foto’s door Ronald Rietman)

Vrijdag reed ik naar het noorden voor een repetitie met De Soete Inval. Het was geen standaard repetitie: we willen een cd’tje gaan opnemen en daarvoor moeten we onze arrangementen wat gaan uitbreiden en opleuken. Sowieso goed om te doen, want ook tijdens de optredens mogen we wat mij betreft wel wat meer opbouw en variatie erin gooien, dus dat is een win-win!

Zaterdagavond waren we gevraagd om met De Soete Inval te spelen tijdens een privé-evenement van Compagnie te Voet, een 17e-eeuwse groep, die dat weekend in kasteel Hernen was neergestreken. Wigo en ik waren de enigen die konden, dus eigenlijk zou dat niet doorgaan. Slechts één doedelzak met een trom is namelijk wel een beetje saai. Maar ze wilden ons desondanks echt héél graag hebben! Want het moest geen volledig optreden worden; het idee was dat we gewoon een beetje sfeer brachten met wat muziek op de achtergrond. De letterlijke woorden van Klaas: “Het lijkt me juist heel leuk als er op de achtergrond iemand met een doedelzak zit te pielen, terwijl wij er doorheen praten.” Nou, dát kan nog wel geregeld worden hoor. Oftewel, het was vergelijkbaar met een LARP-baravond: met je clubje in kostuum lekker je eigen ding doen en tijd nemen om gewoon eens bij te praten in een passende sfeer, onder het genot van een drankje! (En muziek dus.)

Ze bleken ook graag te zingen, dus vroeg ik om een lijstje met nummers die vaker langskwamen, zodat ik die kon instuderen op mijn nieuwe blokfluit. Ik was namelijk bang dat die doedelzak helemaal geen succes ging worden in een kasteelzaal, vanwege de galm. Mocht nou blijken dat ze elkaar niet meer konden verstaan zodra wij gingen spelen, dan kon ik altijd nog overstappen op die fluit. Maar het bleek geen enkel probleem om in een hoekje van de zaal met een doedelzak en trom te spelen; de aanwezigen bleven inderdaad lekker doorkeuvelen, dus blijkbaar konden ze elkaar prima horen. En er is ook nog gedanst!

De fluit bleek juist een uitdaging: ‘s avonds in een tochtig kasteel dat alleen met kaarsen is verlicht, wordt het natuurlijk behoorlijk fris. Dus die fluit was ook ijskoud. En dat zorgt voor condens tijdens het spelen, wat de klank niet ten goede komt. De laagste noten goed aanspelen is sowieso al een uitdaging, en aangezien ik pas 4 weken blokfluit speel kan ik niet beweren dat ik een stevige begeleiding neerzette… Maar dat deerde de aanwezigen gelukkig niet. Zodra ze de melodie herkenden, zetten ze uit volle borst in en denderden ze gewoon door en zetten ze stug opnieuw in op de voor hen gebruikelijke momenten, of ik nu meespeelde of niet. Mijn ingestudeerde tussenstukjes heb ik daarom maar geskipt. Het was blijkbaar goed genoeg.

Na dik twee uur spelen waren we door ons repertoire heen en taaiden diverse groepsleden af richting bed, en pakten wij ook in. In een kwartier was ik alweer thuis, want kasteel Hernen ligt zowat bij mij om de hoek. Lekker makkelijk qua reizen dus, en dan ook nog eens muziek mogen maken in kostuum in een sfeervolle, met kaarsen verlichte kasteelzaal met gezellige mensen – én daar voor betaald worden?? Ik klaag niet! 

Maar na al dat spelen had ik wel behoefte om zelf eens wat muziek te consumeren. Dus ging ik zondagmiddag en -avond ook nog even naar Wageningen om te balfolken.

Het was een superfijn bal, want er waren twee heerlijke bands en allemaal leuke, goede dansers. Ik stond weer 100% ‘aan’ en had het idee dat dat ook voor een groot deel van de andere dansers gold, want ik heb alleen maar fijne dansjes gehad, met heel veel connecties!

Wat heb ik toch een fantastisch leven!!   <3