Gisteravond ging ik gezellig met Mike uit eten om daarna een bioscoopje te pikken.

We aten in Nijmegen-centrum bij Frank’s Food & Grill – daar had ik al eerder heel lekker gegeten en ook nu was het weer zeer smakelijk. Het is alleen heel veel vlees. Ik ben flexitariër en eet dus wel vlees, maar niet altijd en als ik vlees eet, maar zo’n 75 gram per maaltijd ofzo (en zo mogelijk biologisch). Als ik uit eten ga wil ik juist vlees eten, want dan is het iets bijzonders (en wordt het goed klaargemaakt), maar hoewel het water me in de mond loopt bij de ‘mixed grill’, bedank ik toch echt voor een halve kilo vlees of meer hoor… dat kan ik tegenwoordig echt niet meer op!
Dus hield ik het bij de kip giros en zorgde ik ervoor dat mijn maag alsnog bijna ontplofte door het ‘Death by chocolate’-toetje.  

Ik had voorgesteld om naar de nieuwe ‘Dungeons & Dragons’-film te gaan, want die leek me wel hilarisch. Helaas was op het voor ons handige tijdstip alleen de 4D-versie beschikbaar. Dat hoeft voor mij niet zo. De vorige keer constateerde ik al dat het maar beperkt wat toevoegde en ook nu vond ik het vooral gaaf bij de helicopterview-scènes, omdat de subtiel bewegende stoel je echt een beetje het gevoel geeft dat je zweeft. Maar de wind, sneeuw en het water mogen ze van mij weglaten, net als dat irritante gebonk in je rug. Ik vond het nog steeds ‘too much’ en niet altijd passend bij de scène of het perspectief.

De film zelf was ook niet zo hilarisch als ik had gehoopt, al was hij wel vermakelijk. Ik ben natuurlijk geen ervaren tabletop-speler. Ooit deed ik op een blauwe maandag mee aan de Hackmaster-campaign van Mark, maar ik was al snel klaar met al dat rollen met dobbelstenen, opzoeken van dingen in eindeloze tabellen, en wachten op je beurt voordat je eindelijk iets kon doen. Laat mij maar LARPen. Het meeste wat ik weet van tabletop roleplay is vooral van observatie van en verhalen van anderen. Dus misschien heb ik heel wat incrowd-grapjes gemist.

Toch was ook veel herkenbaar: de standaard party met klasses zoals een fighter, bard, druide, magiër, paladijn, etc. Ook was het wel heel duidelijk wanneer een persoon extreem hoog of laag had ‘gerold’… En uiteraard was er de klassieke situatie (die ook regelmatig bij LARP voorkomt), dat de spelers overenthousiast een ad-hoc actie ondernemen en zich achteraf realiseren: “Hm, hier hadden we wellicht iets beter over na moeten denken…”

Verder noemenswaardig was Hugh Grant. Ik heb de man op zichzelf altijd al enigszins irritant gevonden, maar in deze rol bereikte hij een heel nieuw niveau van irritantheid.  

Het was dus wel een gezellig avondje, maar ik ben benieuwd hoe meer ervaren D&D’ers de film hebben ervaren. (Er zijn vast veel mensen in mijn vriendenkring die deze film ook hebben / gaan zien?)