Ik ben niet de meest sociale collega vrees ik, dus ik had helemaal niet meegekregen dat er al jaren een initiatief genaamd ‘kaRUoke’ liep: een periodieke (lees: eens per jaar ofzo) bijeenkomst van collega’s in een Nijmeegse karaoke-bar om daar helemaal los te gaan. Gelukkig ving ik het een tijdje geleden alsnog op tijdens een pauzegesprek en werd ik ook toegevoegd aan de Whatsapp-groep. Gisteravond maakte ik voor het eerst mijn opwachting.

Nou moet je weten dat al een tijdje niet ben gaan stappen. ‘Uitgaan’ betekent voor mij met vrienden in een restaurantje gaan eten, naar de bios, een concert, of gaan balfolkdansen. Het was dus onder andere even wennen dat het zaaltje tussen 21.00 en 23.00 uur was gereserveerd. Pfff, konden we niet een uur eerder beginnen? Toen ik om half 9 op de fiets richting het centrum stapte, had ik het gevoel dat de dag al bijna ten einde was en het tijd was om naar bed te gaan!   Omdat ik dit hele weekend in Duitsland moet optreden en de komende twee nachten in een tent slaap, nam ik me voor het niet te laat te maken – om half 11 weer weggaan was prima, toch?

Ik arriveerde in een bedompt krap kelderkamertje waar mijn voeten per direct aan de vloer bleven plakken vanwege al het gemorste bier. Twee minuten nadat de eerste karaoke-hit was ingezet, had ik al spijt van het niet meenemen van mijn oordopjes.

Maar hee, dat karaoke-systeem werkte wel heel handig! Je kon gewoon een QR-code scannen met je telefoon en dan via je eigen schermpje, liedjes aan de playlist toevoegen! De volgorde van de playlist was bewerkbaar, je kon aangeven met wie je eventueel samen wilde zingen, en je kon de verhouding tussen algemeen muziekvolume, de microfoons en de achtergrondzang instellen! (En dus ook het totale volume, wat ik in de loop der avond tactisch steeds een paar tandjes zachter heb gezet   )

De stemming zat er gelijk in en we zijn heerlijk los gegaan. Ik had verwacht dat er alleen collega’s van mijn divisie zouden zijn, maar er waren ook collega’s van andere afdelingen uitgenodigd en zelfs een populaire oud-collega was er gewoon weer bij. We zongen 80’s hits, duetjes en (de anderen) moderne nummers die ik niet heb meegekregen in mijn leven, al dan niet bedoeld meerstemmig   . Voordat ik het wist was het al 11 uur. De enthousiastelingen boekten er spontaan nog een uurtje extra bij, maar ik besloot toch maar verstandig te zijn en weer naar huis te fietsen voor nog wat slaap.

Volgens mij heb ik aan mijn collega’s goed duidelijk weten te maken dat ik graag (karaoke) zing en ik er de volgende keer zeker weer bij zal zijn! (Maar misschien een uurtje eerder, en met oordopjes   )