Ik ben niet zo’n heel spontaan persoon. Ten minste, niet naar de buitenwereld toe. Van binnen wel. Een beetje zoals een Vulcan – zelfbeheersing uit zelfbescherming.

Gisteren besloot ik wel even spontaan te doen. Ik stelde Mark voor om niet zelf te koken, maar om naar festival De Kaaij te gaan. Dat was nog maar twee weken en het was nu lekker weer en vanavond hadden we toch geen afspraken.

Aldus geschiedde.

Bij een foodtruck scoorden we lekkere hapjes. En daarna bij een andere foodtruck nóg meer lekkere hapjes. En een paar rosétjes, die we in de zon op het terrasje opdronken.

Met mijn al licht aangeschoten hoofd, spotte ik daarna een wagentje met het bord ‘karaoke’. En toen ging het mis.

Ze schonken binnen alleen maar bier en wijn, maar ja, als je daar staat mee te blèren op alles wat langs komt, is het wel zo netjes om een drankje te kopen, toch? Zeker als de eerste gratis werd gegeven vanwege het enthousiaste meezingen. En toen werd er ook nog eens een rondje gegeven. Want combineer een krappe wagen met alcohol en een microfoon en je maakt in no-time vrienden. Wiehiee, wat was het gezellig!

Op een gegeven moment viel de muziek uit (blijkbaar mochten ze maar tot een bepaalde tijd doorgaan, wellicht vanwege andere muziek op het festival) en wankelde ik blootvoets (waar waren mijn schoenen eigenlijk?) de wagen weer uit. Het bleek pas kwart over 9 te zijn. Argh.

Eigenlijk moest ik nog doedelzak oefenen voor de optredens komend weekend, maar daar is logischerwijs niet veel meer van gekomen.

Als ik nog een keer spontaan probeer te doen, hou me dan tegen, okee?