Je komt nog eens ergens, met een band. Zo reden we gisteren met Androneda ‘even’ op en neer naar het Belgische Leuven, om daar op een bruiloft te spelen!
Eerst was er een half uurtje dansuitleg gepland en daarna een set van een uur. Een groot deel van de gasten was onbekend met balfolk, dus dat was enerzijns heel leuk, anderzijds best wel een uitdaging. Hoe snel zouden ze de pasjes oppikken en zouden veel mensen daarna willen komen dansen? Bijkomende uitdaging was dat de geluidsman geen draadloze headset voor ons had en ik met mijn stem echt niet boven het geroezemoes van iedereen in de zaal uit kon komen. Dus improviseerden we maar met een draadloze gewone microfoon, en pakte mijn lieftallige dansdemonstratie-assistente Patricia hem maar gewoon af en toe van me over als ik een danshouding met twee handen voor moest doen.
Een half uurtje dansuitleg is bovendien erg kort. We hadden dus bedacht dat we halverwege onze setlist, nog een extra dansuitleg gingen doen. Het bruidspaar had namelijk verzocht om een Bravade en die hebben wij niet in ons repertoire. Dus Wouter zou die solo gaan spelen terwijl Patricia en ik ‘m uitlegden en vervolgens meedansten ter begeleiding. Superleuk, maar ik had me vooraf niet helemaal gerealiseerd hoe intensief dat zou zijn… Eerst was ik dus al een half uur geconcentreerd bezig met zorgen dat iedereen meekwam tijdens de algemene dansuitleg, toen moest ik gelijk het podium op, daarna weer het podium af en weer iets uitleggen én meedansen, en daarna gelijk weer terug het podium op om de set af te maken. En dus ook steeds weer al die kabels voor de versterking om me heen en aan me hangen, en dat alles in een loeihete zaal. Pfff…. ik was blij dat de set niet twee uur was, want ik had het zwaar aan het eind!
Maar het was wel heel erg leuk om te doen en ook heel gezellig! Zo’n bruiloftslocatie is natuurlijk altijd sfeervol en we mochten ook mee-eten (paella, en toetjesbuffet na afloop van het optreden!). De gasten kwamen verrassend goed mee met de dansjes en het bruidspaar was heel tevreden – daar doe je het toch voor. Op de terugweg naar huis hebben we liedjes meegezongen met onze telefoons om onszelf wakker te houden, want het was een rit van zo’n 2,5 uur en ik lag pas om half 3 in mijn bedje… Dus nu even een dagje rustig aan doen. 
