Eigenlijk zou ik vandaag met Richard op kraamvisite gaan bij Sandra. Maar toen bleek dat samen te vallen met de Rode Lijn-demonstratie in Amsterdam – het grote protest tegen de inactiviteit van onze regering rondom de gruwelen in Gaza. En daar wilde ik eigenlijk wel aan bijdragen.

Dus excuseerde ik me voor de afspraak, knutselde ik een protestbord en sprong ik vanochtend in de trein richting onze hoofdstad.

Op het perron van Nijmegen CS begon de boel al rood te kleuren en onderweg naar de hoofdstad werd de trein alleen maar roder én voller. Er ontstond gelijk een groepsgevoel en ik had onderweg een leuk gesprek met wat mede-demonstranten.

In Amsterdam had ik afgesproken met Gerben (van balfolk) en Gijs en Anne (van LARP) en laatstgenoemden hadden ook weer wat aanhang meegesleept, die elkaar ook niet noodzakelijk onderling kenden. Zo vormden we een mooi gelegenheidsclubje met z’n allen. 😋

We startten op het Museumplein met wat speeches en kregen op een gegeven moment de instructie om vast te beginnen met het lopen van de route, ook al waren die speeches nog niet klaar. Maar er waren dermate veel mensen op het plein dat de speeches al lang klaar waren voordat wij van dat plein waren – volgens mij waren we na een uur nog niet van start! We hebben uiteindelijk, met vele anderen, maar een soort alternatieve route genomen om op een iets later moment in te voegen in de officiële looproute.

Het was dus wel zeker een geslaagde demonstratie; de eerste schatting was dat er zo’n 250.000 mensen waren komen opdagen! En zeker niet alleen jongeren; er waren mensen van alle leeftijden. Ondanks het regenachtige weer. Maar gelukkig duurden de veelvuldige buitjes steeds maar heel even, dus echt nat ben ik niet geworden.

Ook mijn protestbord was een groot succes, op meerdere vlakken (letterlijk en figuurlijk). Ik had namelijk zowel op de voor- als achterkant een leus gezet. Eentje wat meer genuanceerd en eentje wat confronterender. Ik gokte dat de laatste het meest zou aanslaan. In praktijk werd het een soort van A/B-test om te zien welke kant de meeste reacties kreeg – ik blijf toch marketeer, hè. 😉

De “Wir haben es gewußt”-slogan is inderdaad echt vaak op de foto gezet! Ben benieuwd of ik hem nog ergens in de media terug ga zien. (Al vraag ik me af of iedereen hem begreep. Van een van de demonstranten, een lerares, hoorde ik dat er tegenwoordig een hoop jongeren zijn die geen idee hebben wie Hitler was 😱). Maar ook de langere slogan sloeg aan. (Een vrouw vroeg me of ze hem mocht fotograferen: “Ik ben speciaal ervoor een stuk achter je aan gelopen!”) 😄

En ik kreeg zelfs een compliment van een man voor de constructie (met schroeven en van die metalen ringetjes door het karton tegen een houten lat). 😂 Dat bleek inderdaad een professionele constructie, vergeleken met alle met de hand vastgehouden kartonnetjes en kartonnen borden met houten pollepels of mattenkloppers aan de achterkant. Wel heel creatief allemaal. 😄

Gelukkig was de sfeer heel goed. Tijdens de route hingen er ook een hoop mensen uit de ramen, al dan niet met Palestijnse vlag of spandoek, en vaak ook zelf in het rood gekleed. Voor zover ik kon zien zijn er geen problemen veroorzaakt. En ik hoop dat het ook vreedzaam en niet-destructief is gebleven nadat ik ben vertrokken, toen we na zo’n anderhalf uur wandelen weer terug op het Museumplein waren.

Naast het protestbord knutselde ik overigens ook nog wat anders: weer een baddoek voor de kraamvisite, die ik aan Richard meegaf. Want ik wilde toch wel laten weten dat ik aan hen dacht, ook al was ik niet aanwezig. ❤️

Het was de bedoeling om een soort grasparkiet te maken, maar bij nader inzien is het een beetje een body builder geworden… 🤪

Anyway, ik hoorde van Richard dat ze er erg blij mee waren, dus gelukkig was ook dat een geslaagde actie. 🙂