Poeh, dat waren drie intensieve, muzikale dagen!

Op donderdag mocht ik voor de tweede keer invallen bij muziekgroep Goet ende Fyn. Pas nadat ik had toegezegd, hoorde ik dat het geen gewoon optreden was, maar een theaterdiner! Blijkbaar verzorgen zij regelmatig de muzikale omlijsting wanneer acteurs een soort moorddiner in baroksfeer begeleiden voor bedrijfsuitjes en dergelijke. Ditmaal moesten we spelen in een restaurant in Montfoort.
Superleuk, maar ik vond het wel best spannend, want het is een nogal chaotische groep, waardoor het lastig is om te achterhalen welk repertoire nou precies wordt gespeeld zodat ik me er goed op kan voorbereiden. Na de eerste keer invallen had ik een lijstje gemaakt met (vermoedelijk) overeenkomstig repertoire plus aantekeningen, want zij noemen bepaalde nummers bijvoorbeeld heel anders dan de naam waaronder ik ze ken, hun arrangementen zijn anders (en staan niet vast), en ze spelen ze vaak in andere toonsoorten dan ik op doedelzak kan meespelen. Ik had dus ook maar wat geoefend op mijn viool en blokfluiten, alleen wist ik niet precies welke nummers ik op welke instrumenten in welke toonsoorten ik precies moest gaan instuderen, dus een groot deel was ook maar gewoon afwachten en zien.

Het optreden zelf was Chaos met een grote C, want niet alleen was ik nieuw en was de band niet bepaald gestructureerd in hun toelichtingen, ook kwam iedereen al gestresst binnen omdat er amper parkeerplaatsen te vinden waren, waren meerdere acteurs ook nieuw of deden ze hun rol voor het eerst, en de groep met gasten was erg groot terwijl de ruimte erg krap was, wat betekende dat de ruimte alleen al door hun gepraat enorm rumoerig was, terwijl er dan ook nog eens acteurs en muzikanten overheen probeerden te komen, terwijl obers probeerden zich ertussendoor te worstelen om het eten en drankjes uit te serveren – en dan zijn uitstekende bourdonpijpen níét handig… Maar ach, volgens mij vonden de gasten het leuk, ik ben niet al te hard de mist in gegaan, en ik heb de meeste chaos van me af kunnen laten glijden. Just smile and play… 

Na een (te) korte nacht kwamen vrijdagmiddag mijn bandgenootjes van Androneda bij me langs voor een lunch en repetitie. Die was verbazingwekkend productief en we hebben bijna een nieuw liedje af! Weer eens wat anders dan anders, want we hebben een klassiek nummer (een menuet) uit een boekje van Bach vermazurkaad. Werktitel: Anna’s Bachpipe Mazuet.

Nadat mijn bandgenootjes weer naar huis waren, arriveerde Richard en kleedden we ons om in onze middeleeuwse outfits om een avondje muziek te gaan maken op Middeleeuws Weekend Deest: een privé-evenementje van Thom in zijn achtertuin, waar we vorig jaar ook al een avondje waren langsgekomen om de boel muzikaal op te leuken.

Richard en ik zijn bezig wat gezamenlijk repertoire samen te stellen en dat konden we vrijdagavond dus gelijk uitproberen. Het was namelijk geen officieel optreden, alle re-enactors komen daar om zelf een beetje te hobbyen zonder publiek, dus ook wij konden een beetje aanrommelen met onze ‘ambacht’ en gewoon wat gezelligheid brengen.  Dus ook deze avond heb ik wat kunnen experimenteren op mijn blokfluiten, al had ik mijn viool wel thuisgelaten en in plaats daarvan mijn tamboerijn ingepakt.

Het was bovendien leuk om diverse oude bekenden weer eens te zien, en aangezien troubadour Jan Willem er ook was, hebben we ook nog met z’n drieën wat muziek kunnen maken.

Na alwéér een avond te laat in bed te zijn beland, moest ik er alwéér veel te vroeg uit, want zaterdag moest ik om kwart over 9 in Zeist zijn voor een workshopdag van Stichting Draailier & Doedelzak. Ik had me opgegeven voor de workshop ‘Samenspel: Renaissance muziek & vroege barok’, maar ik had ook beloofd er wat eerder te zijn om te helpen met het ontvangen en registreren van de deelnemers (en naderhand te helpen opruimen en daarna nog twee mensen ergens op een folkbal af te droppen voordat ik naar huis reed). Zucht.

Hoewel deze workshop werd georganiseerd door Stichting Draailier & Doedelzak, zijn bij samenspelworkshops allerlei soorten instrumenten welkom. Ik had verwacht van een samenspelworkshop dat we arrangementjes zouden gaan maken met al die instrumenten, en aangezien doedelzakken in zo’n situatie niet altijd het meest gewaardeerde instrument zijn ( ), had ik wederom ook mijn viool en blokfluiten ingepakt, zodat ik flexibel was. (Zo komen ze nooit uit de kast, zo drie dagen achter elkaar…)

In praktijk ging de workshop anders dan verwacht, en hebben we vooral een aantal branles uit de renaissance doorgespeeld, wat theoretische achtergrond over renaissancemuziek gekregen en hebben we ook enkele danspasjes van verschillende branles geleerd: enkelen uit de groep speelden het liedje terwijl anderen erop dansten! Het muzikale niveau was voor mij niet bepaald hoog dus ik pikte alles snel op, en ik kende bovendien al twee branles omdat ik die met o.a. De Soete Inval speel (en ik had blijkbaar de docente positief verrast door bij het voorstelrondje ‘Tourdion’ te spelen, waarop ze gelijk begon te dansen), maar ik heb wel een leuke en gezellige workshop gehad en daar kwam ik vooral voor. De doedelzak heb ik uiteindelijk de hele tijd in zijn koffer laten liggen en ik heb bijna alles op viool gespeeld, en heel eventjes ook nog de blokfluit erbij gepakt. Dat was voor mij op die manier dus een goede extra oefening.

Maar na die drie dagen boordevol muziek en te weinig slaap… doe ik vandaag even helemaal NIKS muzikaals meer!