Weet je wat ik het allerfijnste vind aan mijn nieuwe baan? De regelvrijheid.
Wat is het héérlijk om daadwerkelijk dingen gedaan te krijgen! Om iets te spotten dat niet goed is aan een site, en vervolgens gewoon in te loggen in het CMS om het aan te passen!
Ik moet er nog even aan wennen, want ik heb continu de neiging om goedkeuring te vragen aan mijn manager of collega’s. Maar die antwoorden dan: “Jij bent eigenaar van de site, dus het is jouw verantwoordelijkheid”. Of: “Het is jouw expertise, ik ga er vanuit dat jij een goede keuze maakt”.
Gisteren nog ‘even’ een beslissing gemaakt over onze cookietool. Voor degenen die niet weten waar het over gaat: op Europees niveau is beslist dat websites toestemming moeten vragen om bestandjes op je computer te mogen plaatsen. En Nederland heeft die regelgeving extra verscherpt ingevoerd, waardoor de complete online branche over de flos is.
Thuiswinkel.org is een organisatie die op nationaal en Europees niveau lobbyt om het werkbaar te maken, dus we hebben nogal een voorbeeldpositie zeg maar.
Deze week zou een nieuwe versie van de tool die toestemming vraagt, op onze site komen. Maar ik achterhaalde dat de vorm waarin die zou worden geïmplementeerd, behoorlijke gevolgen zou hebben voor onze statistieken. Dus trok ik aan de bel.
Mijn manager is echter van het type ‘breng me oplossingen, geen problemen’ en vroeg me om met een alternatief te komen, na wel even overlegd te hebben met onze lobbyist zodat hij er geen problemen mee zou krijgen.
Dat deed ik. En ik typte een heel document vol met een analyse van alternatieven en hun voor- en nadelen, de omstandigheden en wat onze partners deden, wat ik naar mijn manager mailde.
Omdat ik snel antwoord moest hebben en dat niet kwam, vroeg ik haar tussen neus en lippen door wanneer ze verwachtte er een beslissing over te kunnen nemen. Vanwege een overvolle inbox had ze het document nog niet eens gezien. Dus vertelde ik even supersnel welke optie ik wilde doorvoeren.
“Prima, doe maar”, was haar enige reactie. En ze liet me verbaasd achter.
Dus.
Ik had me helemaal niet gerealiseerd hoe ontzettend ik het vermogen tot zelfstandig dingen verbeteren heb gemist. Tot nu toe gaf ik altijd advies, en als buitenstaander kon ik weliswaar alles zeggen in plaats van politiek correct te moeten zijn, maar zelfs al werkte ik bij de organisatie die de verbeteringen daadwerkelijk voor de klant kon doorvoeren, dan moest ik toch altijd maar afwachten of er budget / uren voor werden uitgetrokken en of er daadwerkelijk een wijzigingsverzoek voor werd ingediend.
Het extreemste voorbeeld was wel dat ik, toen ik bij mijn vorige werkgever in dienst kwam, een rapport heb gemaakt met verbeterpunten voor onze eigen site. En toen ik anderhalf jaar later vertrok, nog steeds een groot deel ervan niet was doorgevoerd. Ik kon hoog en laag springen, maar het werd op allerlei manieren vertraagd, opgehouden en uitgesteld. De klanten gingen voor. Degene die de opdracht moest uitzetten begreep niet wat de bedoeling was. Degene die het moest uitvoeren wist niet wat de bedoeling was. Etc. etc. En daarnaast werd ik zelden geïnformeerd over de status en wanneer er wel iets was doorgevoerd. Dat was iets wat me echt enórm frustreerde.
Deze baan gaat vast ook een hoop nieuwe frustraties met zich meebrengen, dat is onvermijdelijk. Maar hier ben ik wel écht heel blij mee!
(P.s. nog iemand interesse in een functie als webredacteur? Ik heb iemand nodig die de dagelijkse werkzaamheden voor mij uit handen neemt
)
Oh wat super om te lezen dat je zo happy bent en duidelijk de juiste beslissing hebt genomen!
Ik ben blij voor je, zus!
Fijn dat je die ruimte nu krijgt.
Ik heb ook zoiets gehad. Als ik bij mijn oude manager een voorstel deed moest het eerst honderd keer besproken worden voor ik iets mocht doen. Mijn nieuwe manager geeft al toestemming voor ik uitgesproken ben. Regel het maar. Organiseer maar wat en zorg dat het gedaan wordt.
Ik voel me daar niet altijd prettig bij, moet ik zeggen. Ik voel me veilig in een organisatie waarin overleg voor actie gaat, en er dus maar weinig gebeurt. Ik word onzeker in een organisatie waarin mensen echt dingen doen in plaats van er over te praten. (ik maak het nu meer zwart wit dan het eigenlijk is, want ik zie vaak ook het belang van actie wel in)
Maar jij bent erg blij met deze nieuwe situatie, en dat is echt fijn. Ik gun je dat je in deze vrije omgeving helemaal op gaat bloeien. Geniet er van. Maak er wat van!
Regelvrijheid? En met alle recht ook! Je bent het stadium van stagiair ruimschoots voorbij, toch? Nu ben jij de expert, and you’re calling the shots, babe. Go you! Superfijn dat je daarvoor ook de ruimte krijgt!