Ging ik vorige week dinsdag nog eten met een oud-collega van mijn vorige werkgever, kreeg ik diezelfde week een uitnodiging om vandaag te gaan eten met oud-collega’s van de werkgever dáárvoor!

Wat vond ik dat leuk. Want dit clubje voelt écht als ‘de oude garde’. (Bijna) alle mensen bij elkaar waar ik echt iets mee had, en die er allemaal al zaten in de tijd dat werken daar nog leuk was.

Er was heel duidelijk de periode ‘in het begin’ en ‘daarna’ en daar denken we allemaal zo over. Deze avond was dus weer een goede gelegenheid voor oud-werkgever-bashing, maar ook voor “weet je nog” en “hoe is het eigenlijk met”.

Wat zou ik graag weer willen werken bij een bedrijf waar de sfeer zo leuk was als toen. Waar we met z’n allen gewoon goed bezig waren om iets moois te realiseren. Een beetje pionieren en experimenteren. Met ons clubje, waar ik me gewaardeerd voelde en iedere dag met plezier naar mijn werk ging.

Het deed me ook goed om uitgenodigd te worden hiervoor. Om me er even aan te herinneren dat ik ook collega’s heb gehad die weliswaar wisten dat ik niet de makkelijkste ben, maar me toch voldoende waardeerden om me nog steeds te willen zien. Want afgelopen donderdag op onze heidag heb ik weer wat shit over me heen gehad in het kader van ‘leren feedback geven aan elkaar’.

Zucht, die goede oude tijd…