Een tijd geleden naaide ik wollen kousen voor onder mijn reënactmentjurk. Het plan was om daar ook via kaartweven, zelfgemaakte bandjes bij te maken om ze op te binden. Maar ja, dat was zo’n laag-prioriteitsdingetje, dat dan ergens in een vergeetput belandt. Lang leve de kerstvakantie, want nu zijn ze eindelijk af!
Aangezien ik te veel draad op mijn weefgetouw had gespannen, heb ik van het resterende garen gelijk wat armbandjes geweven. Die kan ik dan mooi via onze marktkraam laten verkopen op evenementen. Ik geloof niet dat ze dit soort bandjes vroeger als armbandjes droegen, maar het is iets dat volgens mij goed te verkopen is aan toeristen 
(klikbaar:)
Ik heb vier verschillende kleuren gebruikt in dit weefsel en het heeft een ietwat psychedelisch effect 
De armbandjes zijn allemaal net iets anders, doordat ik elke keer op een ander moment de kaarten de andere richting op ben gaan draaien.
De langere weefsels voor de sokophouders naaide ik om twee gespjes heen:
En zo ziet het eruit als ik ze draag:
Ha, het ziet er inderdaad ietwat trippie uit, maar wel mooi!
Dan krijg je vast ook lolbroeken die (op jouw trotse vertoon van zelfgeweven bandjes) woordgrapjes gaan maken als “trippende trippen, dat is mooi!”
Of niet?
Ik denk dat ik andere opmerkingen krijg als ik deze laat zien. Want een middeleeuwse dame hoort uiteraard niet haar jurk op te tillen voor vreemden