Vandaag zijn Mark en ik 10 jaar samen. Dat klinkt best lang…

Omdat we bijna de hele dag weg zijn en de exacte datum mij niet zo veel doet, gingen we gisteren lekker uit eten om het te vieren en een avondje quality time met elkaar te hebben.

Veel mensen kijken naar de trouwdatum en vieren de lengte van het huwelijk. Maar eigenlijk is dat heel ouderwets. Vroegah trouwde je heel snel nadat je elkaar leuk vond, want tsja, zonde enzo. Maar wij waren al 7,5 jaar samen voordat we besloten het officieel te maken. Nu kunnen we zeggen dat we al 2,5 jaar getrouwd zijn, maar dat doet toch niet echt recht aan onze relatie.

Zo’n avondje quality time plannen is wel nodig af en toe. Want het sterke punt in onze relatie is gelijk het zwakke: we laten elkaar heel vrij en blijven twee zelfstandige individuen. Voor ons werkt dat heel goed. Er zijn stellen die alles samen doen en alleen maar dezelfde hobbies hebben. Prima voor hen, maar wij zouden gillend gek worden  Maar we moeten er dan wel op letten dat we soms dingen samen blijven doen en niet langs elkaar heen gaan leven.

Wat ik vooral waardeer aan Mark, is dat hij in de basis zo hetzelfde is als ik. Niet eens qua karakter, maar de manier waarop we in het leven staan. Soms is de wereld en zijn de mensen erin gewoon stom. En hij begrijpt dat, want hij kijkt er op dezelfde manier naar. Geen drama-lama’s, geen hoge pieken en dalen in emoties, en genuanceerd denken over dingen. En daarom voelt het bij hem altijd als thuiskomen. Een veilig plekje waar ik mag zijn wie ik ben en bij iemand die mij begrijpt.

Dankjewel, lieve echtgenoot, voor 10 fijne jaren samen. Op deze manier lukt het makkelijk om de rest van ons leven samen te blijven <3