De introductieweek is begonnen. De campus, die de afgelopen weken zo uitgestorven was, wordt ineens bevolkt door horden mentorgroepjes, bestaande uit nieuwsgierig kijkende jongelingen in rode Radboud Universiteit-hoodies.

Ik loop er met mijn lunchtrommeltje tussendoor, totdat ik ineens een standje spot van SVM: “Samenwerkende Verenigingen der Managementwetenschappen”.

Nou moet je weten dat ik vroeger in het bestuur heb gezeten van de faculteitsvereniging voor Managementwetenschappen (toen nog Beleidswetenschappen genoemd). In ons jaar hebben we besloten dat er geen bestaansrecht meer was voor een faculteitsvereniging, omdat die te veel overlap had (en dus min of meer concurreerde) met de studieverenigingen, en hebben we faculteitsvereniging Phoenix omgevormd naar ‘Samenwerkingsverband der Managementverenigingen Phoenix’, in het kort ‘SMV Phoenix’.

Het idee was, dat de commissies en het bestuur van die vereniging, gevoed zouden worden door de leden van de studieverenigingen en dat de activiteiten ervan alleen overkoepelend waren, zoals het organiseren van de introductie, boekenkorting, etc.

Helaas was dat samenwerkingsverband geen lang leven beschoren. Twee jaar na ons heeft het toenmalige bestuur de stekker eruit getrokken.

Het oprichtingsproces was moeizaam geweest, omdat er heel veel politieke wrijving was tussen de faculteitsvereniging en de studieverenigingen. Laatstgenoemden zagen de faculteitsvereniging liever geheel verdwijnen. Met name met Synergy, de studievereniging voor Bedrijfswetenschappen, was er een haat-liefde-relatie. Avonden en avonden hebben we tot diep in de nacht met alle andere verenigingen gekissebist over hoe het samenwerkingsverband vorm zou moeten krijgen. Maar ook al hebben we doorgezet, blijkbaar had het initiatief nooit voldoende draagkracht om overlevingskans te hebben.

Het heeft me altijd een beetje gestoken, dat na de opheffing uitgerekend Synergy de oude verenigingskamer van Phoenix confisceerde. En uiteraard heb ik me altijd afgevraagd of we er wel goed aan hadden gedaan om de vereniging zo radicaal om te vormen.

Maar nu was er dus ineens SVM. En ik kon het niet laten om even bij het standje te informeren hoe het zat.

Ik kreeg te horen dat dit samenwerkingsverband ongeveer 7 jaar geleden was opgericht (oftewel zo’n 5 jaar na opheffing van onze vereniging). Het bestuur is samengesteld uit vertegenwoordigers vanuit iedere studievereniging. En ze organiseren alleen overkoepelende activiteiten, zoals de introductie, een sportdag, etcetera.

De jongeman achter de stand wist overigens nog wel wat Phoenix was en dat het ooit had bestaan. Alleen sprak hij het op z’n Engels uit, als “fie-niks”.

Ik vertelde hem dat het “feu-niks” was, bedankte hem vriendelijk voor de informatie en liep verder. Gevuld met trots, dat onze beslissing toch de juiste was gebleken. En dat deze phoenix ook nog jaren later opnieuw uit zijn as had weten te herrijzen.