De musical draait al jaren, en we hadden al veel enthousiaste verhalen erover gehoord, maar het kwam er nooit van om daadwerkelijk naar Soldaat van Oranje te gaan. Dus toen we een familie-uitje wilden plannen en een bezoek aan deze musical werd voorgesteld, was dit gelijk akkoord!
Voor ons was vliegveld Valkenburg al ver rijden, maar mijn arme ouders, zusje en schoonbroer deden er maar liefst 2,5 uur over vanuit Limburg… Maar goed dat we vooraf ook samen zouden eten in de vliegtuighangar, waar de musical plaats zou vinden.

Als rechtgeaarde Limburgers klaagden we over de hoeveelheid eten. Gekke Randstedelingen, dit is toch geen hoofdgerecht?? Dit is hoogstens een voorgerecht! En die biefstuk moet niet medium, maar large zijn. ![]()
Gelukkig hadden we ook een pauze-arrangement, zodat de drankjes en snackjes al voor ons klaarstonden, want vanwege de gigantische menigte en het behoorlijke stuk lopen tussen tribune en bar, had je aan een half uur pauze niet genoeg om drinken te bestellen en te plassen. Wij kregen ons gereedstaande drankje en snacks al amper op in de beschikbare tijd – toen we net zaten, ging de bel alweer! Dus nam ik de schaal nootjes gewoon mee de zaal in. Hee, we hebben er immers voor betaald… daar ben ik dan wel weer genoeg Hollènder voor hoor. ![]()
De voorstelling zelf was een behoorlijk spektakel. Wat een ultiem decor!
Voor degenen die het niet weten: je zit in een vliegtuighangar, waarbij de tribune om zijn as kan draaien. De bühne is een cirkel om je heen, met verschuifbare achterwanden. Je draait steeds naar links en naar rechts, en verschillende wanden schuiven weg, waardoor je steeds een ander stuk decor ziet. De ene keer bevind je je in een studentensociëteit, de andere keer tussen (echt brandende!) brokstukken op straat, weer een andere keer in een paleis, en af en toe zelfs op zee!

Vooral die zee was prachtig gedaan. Het was echt water, met golven en al, waar de acteurs daadwerkelijk in zwommen. Inclusief een zeer geloofwaardige horizon.
En dan heb je natuurlijk de inmiddels welbekende scène (dus ik hoop geen spoiler) waarin er een échte Dakota komt aangerold waar acteurs uit stappen! Je zit tenslotte op een vliegveld…

De voorstelling is niet aan te raden voor mensen met een gevoelige maag, want je raakt af en toe wel je oriëntatie kwijt, zeker als zowel de tribune als het podium los van elkaar draaien, waarbij de projecties ook nog eens iets anders doen. En de projecties lopen in je hele blikveld door, dus geen randen, net zoals in het Omniversum, waardoor je eigenlijk niet weet wat er nu draait en wat er stil staat. In de scène waarin je je op een dobberende boot bevindt, dacht ik dan ook echt even dat ook de tribune op en neer golfde… een bijzondere gewaarwording!
Helaas niet alleen maar positieve feedback voor Soldaat van Oranje: de zang stelde weinig voor. Aangezien de musical al even draait, is de oorspronkelijke cast natuurlijk al diverse malen vervangen. Je merkt dat je niet meer de eerstekeus-zangers voor je hebt. Volgens mijn ouders, die er al eens eerder heen geweest waren, was de zang de vorige keer echt slecht, dus eigenlijk hadden we nog geluk.
De Nederlandse songteksten waren niet altijd top. De humor was heel wisselend: meerdere malen heb ik hardop gelachen, andere keren vond ik het nogal overdreven en een beetje jammer.
Het verhaal kon me helaas niet echt pakken. Hoewel de oorlog op deze manier wel weer even dichtbij komt (wat hebben wij het toch goed), ervoer ik geen ‘brok-in-mijn-keel’-momenten tijdens de emotionele scènes. Misschien ook omdat ik moeite had om alle personages uit elkaar te houden (en ik had nog wel mijn bril op).
Wel leuk om de kleding uit die periode te zien. Ineens realiseer je je: hee, maar dat droegen mijn opa en oma ook altijd! Op een gegeven moment stop je dus blijkbaar met de nieuwe mode volgen en houd je vast aan wat je kent. Ben benieuwd in welke stijl ik blijf ooit zal blijven hangen. ![]()
Al met al heb ik een superleuke avond gehad. Het prachtige decor maakte eigenlijk alle mindere punten van de musical goed. En met zo’n fijne familie is het sowieso gezellig, waar we ook heen gaan. <3.
JA SCHITTERENDE MUSICAL, WAAR WE OOK MET HET GEZIN NAAR TOE ZIJN GEWEEST. HILARITEIT BIJ ONS WAS DE AANKOMST VAN WILHELMINA MET DE DAKOTA IN MEI EN BUITEN WAS EEN SNEEUWSTORM AAN DE GANG (JAN 2013). WE HEBBEN TOEN 3 UUR ER OVER GEDAAN EER WE THUIS WAREN.
Eens op bijna alle punten. Ik vond de zang ook niet heel veel voorstellen voor een professionele musical. De decors waren super tof, en inderdaad waren er wel een hoop personages om uit elkaar te houden.
Ik had echter wel een brok-in-de-keel moment toen die jongen ging dansen vlak voor de zandberg en het schot. Maar dat kan komen doordat ik onlangs in Kamp Amersfoort een rondleiding heb gehad… hier hebben wij ook zo’n zandberg. Speciaal opgeworpen (en de weg er naar toe uitgegraven) door Joodse gevangenen voor executies. Dat heeft wel indruk gemaakt en kwam bij de musical weer even terug.