Net als vorig jaar mochten we afgelopen weekend spelen op het Middeleeuws Spektakel in Dordrecht!

Helaas voor ons waren we dit jaar niet meer de enige muzikanten. Sterker nog: ze hadden nu ook een podium! Dat betekende dus dat als er een groep op het podium stond, er te veel kabaal was voor ons om nog onversterkt op het veld muziek te kunnen maken.

En als je bedenkt dat de riddershows dermate veel bezoekers trekken, dat de rest van het terrein op die momenten uitgestorven is, én wij met onze houten instrumenten niet in de regen kunnen spelen, kun je je waarschijnlijk wel voorstellen hoe lastig het voor ons was om wat optreed-slots te kunnen vinden…

Zaterdag was het wel te doen, omdat het toen gelukkig de hele dag droog was. Maar zondag moesten we echt tussen de buien en shows door proberen te spelen, wat heel erg lastig was.

Ook jammer was, dat er superweinig bezoekers waren. Vooral op zaterdag was het behoorlijk uitgestorven. En ook al is zondag de gebruikelijke dagjesmensen-dag, zeker aangezien men op vaderdag waarschijnlijk wel iets leuks met het gezin wil doen, ook die dag was er niet zo veel bezoek als gehoopt. Waarschijnlijk vanwege de slechte weersomstandigheden.

Tijdens Keltfest waren we om openingstijd bij de ingang gaan staan en konden we een constante stroom aan bezoekers muzikaal verwelkomen. Nu hadden we hetzelfde plekje geclaimd, maar konden we na een liedje steeds weer even ophouden, in afwachting van de komst van de volgende bezoeker. Want voor Jan Doedel (pun intended) spelen, is ook niet bepaald motiverend.

Maar goed, het lag dus niet aan onze muzikale kwaliteiten, want ook de andere entertainers en standhouders hadden er last van. (Wat dat betreft maar goed dat we niet op het podium stonden, want wij konden de mensen nog opzoeken. Voor een leeg veld moeten spelen lijkt me helemaal dramatisch.)

Gelukkig waren de mensen die er wel waren, erg geïnteresseerd in onze instrumenten. We hebben dan ook veelvuldig laten zien hoe ze werken (Nou ja, met name Ernic dan. De meeste mensen herkennen wel dat ik een doedelzak heb en weten globaal hoe het werkt, maar een draailier is toch echt een rariteit).

Ook heel bijzonder: op zaterdag hebben we 5 cd’s verkocht (plus nog eentje via het bestelformulier op onze website!). Op zondag hebben we helemaal niks verkocht. Zou het dan echt zo zijn dat mensen tijdens slecht weer minder koopbereid zijn…? Hier zit vast nog een leuk marketingexperiment in.

En we hebben wederom een uitnodiging van een bezoeker gehad om op een ander evenement te komen spelen. Hopelijk worden we daar definitief voor geboekt!

Ondanks het weer en de lage opkomst heb ik een heel leuk evenement gehad. Mede door het socializen met de andere bands: Datura, Pyrates! en Pyrolysis. Ik kende diverse bandleden al langer, maar als je backstage mag komen, heb je toch een stuk meer gelegenheid om de banden verder aan te halen. En niet te vergeten: na sluitingstijd samen sessie te spelen!

Normaal gesproken schaar ik me ‘s avonds met mijn liederenboek om een kampvuurtje, in de hoop dat wat mensen mee durven te zingen. Maar met al die muzikanten wordt er daadwerkelijk muziek gemaakt – en wel op niveau! Wauw, het is voor het eerst dat ik mensen The Devil went down to Georgia heb horen spelen. Driestemmig zingen for the win! ^^ (Want mijn doedelzak heb ik er maar niet bij gepakt, maar met enkel mijn stem kon ik gelukkig ook meedoen.)

Het wordt sowieso steeds meer een feest der herkenning, die evenementen. Zo was de adelman met het grote zwarte paard er nu ook weer, dus we hebben de doedelzaktraining herhaald. En waarempel – het paard was een stuk kalmer dan de eerste keer!

Wellicht dat ik binnenkort zelfs wat politie-agenten aan mijn kennissenkring kan toevoegen. Ook die kwamen namelijk een praatje maken. Eigenlijk waren ze aan het patrouilleren, maar blijkbaar mogen agenten zelf bepalen waar ze dat doen? In ieder geval stonden er op een gegeven moment maar liefst 3 politie-auto’s voor het terrein. Als bezoeker zou je denken dat er wat aan de hand is, maar wij vermoeden dat de heren hun kans grepen om tijdens werktijd even gratis bij een festival binnen te kunnen komen…
Volgens oom agent moeten ze aan het eind van de dag altijd verslag doen van wat ze hebben gedaan. Dus… of we even op de foto wilden?

Hij kon er ook niet over uit hoe mooi zo’n jurk toch stond. Véél beter dan wat de dames tegenwoordig dragen (al wijzend op een bezoekster met een broek aan). En dat gaf weer aanleiding tot het vergelijken van hun kogelwerende vesten (die ze best even uit wilden trekken zodat we het gewicht konden voelen) met ridderharnassen, en hun riemen vol wapentuig met de middeleeuwse riemen die met allerlei items werden behangen. Heh. 

Halverwege augustus wordt dit festival nogmaals gehouden, maar dan in Amsterdam. En daar mogen wij ook weer bij zijn. Ben benieuwd hoe vergelijkbaar dat gaat zijn.