Gisteren kreeg ik van iemand uit mijn re-enactmentgroep een appje: tijdens het festival van afgelopen woensdag, waar ik niet bij was, heeft iemand een cadeautje voor me afgegeven. Ze wist niet wie het was en mocht het van de gulle gever ook niet zeggen.
Oh…?
Bij thuiskomst vond ik een superschattig speldenkussentje in mijn brievenbus, met daarop een doedelzak geborduurd. Hoe lief!
Maar nu is dus de vraag: van wie heb ik het gehad?? Het enige dat ik weet, is dat het een vrouw was. Die blijkbaar van fröbelen houdt. En die mijn blog leest.
Goh… that kinda narrows it down… NOT! XD
Dus nu is het plan als volgt: als iedereen die dit leest en het niét heeft gemaakt, dit nu even meldt, dan kan ik hopelijk zo veel mensen van mijn verdachtenlijstje afstrepen dat vanzelf mijn weldoenster overblijft. 
Ik dus niet, Lenny. Sneuvel al op het eerste criterium, vrouw. Maar leuk cadeautje, en nog Schots ook
Wat schattig!
Niet van mij
Mijn browser vergeet nog wel eens dat ik het ben die een reactie plaatst, en geeft me dan heel netjes als “anonymous” weer. Toch naar als je als “anonymous” aangeeft dat je het niet was, dus ik heb maar weer netjes ingelogd.
Ik was het dus niet. Maar het is wel een lief cadeau!
Wat een leuk cadeautje!
Maar ik was het niet.
Nope, maar wel leuk kadootje! :3
It wasn’t me.