Wat is het toch altijd leuk en fijn om met de Heksengodinnen af te spreken!

We zijn dan ook een apart stelletje meiden bijeen, wat we gelijk bij aankomst bewezen toen we onze kledingstijlen vergeleken. Maar hee, in een groepje moet voor iedereen wat wils zitten, toch?
Dus zijn we nu hard aan het nadenken over passende bijnamen. We hebben al ‘biker spice’ (Judith) en ‘eco spice’ (Suus). De namen voor Petra en mij (‘hat spice’?) moeten nog nader uitgedacht worden.

Hoe dan ook, vandaag kwamen we met z’n viertjes bijeen in Twello, waar we het ‘Blotevoetenpad’ gingen lopen.

Dat wandelpad was aangelegd door een mooi landelijk gebied, waar de beheerders vanalles hadden aangeplant: van moestuinen tot wilde bloementuinen, van bamboebosjes tot savannes. En het was dus specifiek de bedoeling dat je je schoenen achterliet en alles op blote voeten aflegde.

Geen probleem! Zeker met het fantastische weer van vandaag was het absoluut geen straf om blootvoets door het gras en over de aarde te struinen.

(Nou ja, die kiezelpaadjes waren iets minder prettig…)

Wel weer heerlijk waren de verschillende modderige poelen water, en bijna opgedroogde waterplaatsen, waardoor je heerlijke modderbaden kon nemen. Wat is het gevoel van glibberige blubber tussen je tenen toch fantastisch!

Na uitgebreid bodemomderzoek konden we wetenschappelijk constateren: dikke modder is beter dan dunne modder.

Nog meer leuks op de route was onder andere de glijbaan, die in een plas water eindigde. Woehoe, aan de kant met die kinderen, wij moeten erbij!! *PLONS*

En die stenen olifant beklommen we uiteraard ook wel even.

Gelukkig waren er ook rustmomentjes ingebouwd en konden we halverwege het pad even onze modderige voetjes omhoog doen in de hangmatten.

Dan hadden we ook nog ons zelf ingebouwde rustmoment: de picknick! Ik had voor thee en fruitsapjes gezorgd, de andere meiden voor iets te snaaien. Omnomnom: verse broodjes met salade, vers fruit, taartbodempjes met room, wraps… Wat is het leven toch heerlijk – letterlijk en figuurlijk.

Alsof we onze buikjes nog niet genoeg hadden gevuld, kwamen we tijdens het wandelen ook nog eens heel veel eetbare planten zoals aardbeien, kersen en frambozen tegen, die je zo van de struik kon eten.
(Wisten jullie dat er ook gele frambozen bestaan? Ik nu wel. En ze smaken net zo lekker!)

Zo’n drie uur later hadden we het eind van de route bereikt en hadden we nog een groot deel van de middag over. Aangezien Twello op een steenworp afstand van Deventer ligt, besloten we daar lekker op een terrasje te gaan zitten en daarna nog wat te windowshoppen. Want wat een leuke winkeltjes heeft Deventer! De overtocht met het pontje maakte het vakantiegevoel helemaal af.

De dag sloten we af op een ander terras, waar we ons avondeten bestelden. (Frietjes!! Burgers!! Spareribs!! Hee, het mocht, want we hadden natuurlijk al heel veel calorieën weggewandeld. )

Het was weer enorm gezellig, meiden! Ik ben blij dat we alweer een datum hebben voor onze volgende date!