Mijn handwerkjes mocht ik helaas niet meenemen in het vliegtuig naar Cuba. Want spelden en naalden zijn uiteraard levensgevaarlijke terroristische wapens, net als breinaalden! Grom.

Gelukkig kreeg ik de goede tip om mijn metalen breinaalden te vervangen door exemplaren van bamboe, want die mochten wél in de handbagage. In het vliegtuig heb ik inderdaad lekker kunnen breien. Het handwerkje moest echter in mijn gewone bagage. Maar toen we in het resort zaten uit te rusten, had ik genoeg tijd om deze helemaal af te maken.

Ik heb een ‘open hood’ gemaakt: de vrouwelijke versie van een middeleeuwse kaproen. Die is open aan de voorkant:

Ik had al eens eerder eentje gemaakt, maar die zat niet zo goed op mijn hoofd. Als ik hem niet met spelden aan mijn hoofddoek vastzette, viel hij steeds af. Voor deze heb ik een nieuw patroon geschetst en de pasvorm is nu veel beter!

Ook de gebruikte stof (twee lagen dunne wol, zowel voor de voering als buitenkant) werkt beter. Hij is daardoor redelijk zwaar geworden, waardoor hij stabieler op mijn hoofd ligt. En de flapjes aan de zijkant blijven uit staan, precies zoals je op veel schilderijen ziet.

Het langere manteltje zorgt ook voor meer steun én voor meer warmte, waar ik bewust voor ging. Dankzij de ingezette driehoekjes valt hij mooi om mijn schouders heen.

(Het manteltje lijkt wellicht scheef genaaid, maar ik heb ‘m gewoon niet helemaal recht op mijn hoofd gezet)

Uiteraard is hij met de hand genaaid, zelfs de onzichtbare binnennaden. En de naden heb ik netjes opengestikt.

Laat het nieuwe re-enactmentseizoen maar beginnen, ik ben er weer klaar voor!