Zoals gezegd ging ik gisteren naar een folkbal in Wageningen. In Wageningen zijn twee verschillende bals en dit was het halfjaarlijkse bal in de Wilde Wereld, waar ik pas één keer eerder was geweest.

Van de vorige keer herinnerde ik me dat het er heel gemoedelijk aan toe ging en dat er veel gelegenheid was voor wat meer beginnende muzikanten om muziek te maken. Normaal gesproken speel ik niet als ik kom om te dansen, maar ditmaal besloot ik toch maar eens mijn instrumenten mee te nemen voor de sessie na afloop. De organisatoren van het bal organiseren namelijk ook de maandelijkse sessie waar ik wel eens heen ga, dus er was grote kans op repertoire dat ik mee kan spelen.

Het bal was wederom heel leuk en gezellig en ik heb weer diverse nieuwe mensen leren kennen en fijne dansjes gedaan. Maar daar bleef het niet bij – toen men bij binnenkomst mijn instrumenten spotte, werd er gelijk gevraagd of ik niet ook tijdens het open podium wilde komen spelen? Slechts een of twee nummertjes waren ook al prima. Euh… *geeft zichzelf schop onder hol*… okee!

Ik heb uiteraard wel eens vaker op een podium staan spelen, maar nog nooit voor dansers. Ernic en ik waren eigenlijk pas net begonnen ons repertoire uit te breiden met balfolkmuziek. Dat is niet alleen het kiezen van het juiste type nummers, maar vooral: de basismelodietjes interessant maken voor eindeloze herhaling. Door het melodietje steeds weer iets anders te spelen of te versieren, of af te wisselen met instrumenten, houd je het leuk voor de dansers en kunnen ze lekker lang doordansen. Alleen de basismelodie kunnen spelen is dus niet genoeg. En daarnaast is het bij het spelen voor dansers uiteraard erg belangrijk dat je erg strak in de maat blijft spelen – niet helemaal mijn forte…

Op dit moment heb ik maar een stuk of drie nummers die ik lang genoeg weet te rekken, waarvan twee walsjes, dus ik besloot te gaan voor één van die walsjes en een bourrée. Toen het moment daar was dat ik mocht beginnen te spelen, was ik gelukkig helemaal niet zo zenuwachtig als ik had gevreesd en het ging erg goed! Ik speelde niet alle noten perfect, maar ik heb wel het tempo constant weten te houden en er werd enthousiast gedanst, dus da’s een goede teken.

Het stimuleert me om nu eens echt aan de slag te gaan met de nummers die ik al ken. Mijn nieuwe streefdoel: als het bal over een half jaar weer wordt gehouden, wél een uitgebreid arsenaal aan balfolkmuziek hebben om te kunnen spelen!