Winter is coming, gas is duur en de wereld gaat eraan, dus het is een goed moment om nog eens extra naar de isolatie van je huis te kijken. Ook aan de binnenkant!
Mijn werk-/hobbykamer stook ik graag warm, omdat ik daar heel veel tijd doorbreng. Maar de deur van die kamer staat altijd open, om ervoor te zorgen dat Sammy er gezellig bij kan komen zitten wanneer hij wil, en ook daar kan komen als ik er niet ben. En dan ontsnapt de warmte dus naar de niet-verwarmde gang en het trapgat naar zolder.
In de woonkamer heb ik het opgelost door een kattenluikje in de woonkamerdeur te zetten, maar die deur was toch niet meer origineel en de smaak van de vorige bewoners komt niet geheel overeen met die van mij, dus ik vond het niet zo’n probleem om erin te zagen. Maar de hobbykamerdeur maakte ik liever niet stuk.
Een paar jaar geleden besloot ik, om de warmte toch een beetje binnen te houden, in de koude seizoenen een gordijn voor de deur te hangen. Gewoon een oud gordijn dat nog over was van mijn vorige huis, en waar ik snel een lapje fleece tegenaan had genaaid omdat het gordijn te kort was voor de deuropening.
Niet de mooiste oplossing natuurlijk. En hoewel enigszins effectief, is de isolatiewaarde van een gordijn ook niet zo hoog. Tijd voor wat anders.
Ik bedacht dat pvc-lamellen wellicht een goede oplossing zouden kunnen zijn. Die heb je immers ook voor koelingen in winkels, en doorgangen naar magazijnen enzo. Daar heb je kant-en-klare systemen van, maar die zijn dan weer net niet in mijn deurbreedte, of enorm duur vanwege het fancy ophangsysteem dat eraan zit. Gelukkig blijk je ze ook los op rol te kunnen kopen, per strekkende meter!
Dus hoppakee, 11 meter besteld en het spul in vijf gelijke stukken geknipt.
Vervolgens maakte ik met een gaatjestang een opening in de hoekjes en klemde ik er metalen nestels in.
Het gordijn had ik aan de deurpost bevestigd door middel van spijkertjes en vuilniszakbinders. Ik hoefde maar een paar spijkertjes eruit te trekken en op een betere plek te timmeren. De vuilniszakbinders recyclede ik ook (nylondraad was mooier geweest, maar dat is dramatisch om aan elkaar te knopen op precies de juiste lengte).
Toen kwam het lastigste onderdeel van de klus: de lamellen precies op maat knippen aan de onderkant. Het ding was namelijk dat de lamellen een beetje krom stonden, omdat ze op een rol hadden gezeten. En ik kon niet inschatten of het beter was als ze tegen de dorpel aan zouden vallen, of dat ze er precies boven zouden hangen.
Aan de onderkant sluiten ze nu dus nog niet helemaal mooi aan. Maar ik ga de constructie eerst een paar dagen laten uithangen om te kijken of de pvc wat rechter wordt, en zo niet, dan zet ik er even de strijkbout op. Dan knip ik daarna nog wel af wat nodig is, en/of verleng of verkort ik de bindertjes bovenin nog even. En dan kan ik die uiteindjes ook afknippen.
Het resultaat is in ieder geval een veel lichtere gang! Nu kijken of de temperatuur ook langer aangenaam blijft wanneer de thermostaat beneden uitslaat omdat de zon naar binnen schijnt. (De woonkamer ligt op het zuiden, mijn hobbykamer op het noorden.)






Doe voor de zekerheid een perslapje tussen je ijzer en het pvc als je dat gaat proberen! Misschien een gevalletje “thanks Captain Obvious”, maar ik weet inmiddels door schade en schande dat pvc gelabeld als “hittebestendig” het soms toch echt aflegt tegen een hete bout… en dan kun je beter je perslapje vervangen dan een nieuwe bout kopen.
Oh ja… precies op de dorpel is handiger met in- en uitlopen, er aan de achterkant tegenaan geeft meer isolatiewaarde (want geen kier, hoe minuscuul ook).
Yep, lapje ertussen gaat dan sowieso gebeuren!
En ik ben er al achter dat op de dorpel beter is dan er tegenaan, want als je er doorheen loopt blijft de ene helft van de lamellen tegen de ene kant hangen en de andere helft tegen de andere kant, wat een veel grotere kier veroorzaakt dan wanneer ik ze korter zou hebben geknipt.