Op Tweede Pinksterdag was er in Nijmegen voor het eerst fantasy festivalletje Novio Magica. Nog heel klein, maar hopelijk voor herhaling vatbaar en kan het groeien in de toekomst.

Omdat het in mijn eigen stad was én omdat er de mogelijkheid zou zijn om te balfolken, besloot ik een kijkje te gaan nemen. Ik had geen zin om me helemaal op te dirken voor de gelegenheid (en wilde erin kunnen dansen), dus ik trok geen kostuum aan, maar wel een wat alternatievere outfit, bestaande uit onder andere mijn sweatercoat met bladtasje, waar ik meerdere complimenten over kreeg (zelfs al halverwege de rit naar het centrum, van een dame die me op de fiets inhaalde: “Wat heb je een super mooi vest aan! Het is vast niet de eerste keer dat je dat hoort, maar het is wel zo!” Aww… <3   )

In de Stevenskerk waren er vooral kraampjes met diverse fantasy-gerelateerde koopwaar en creaties. Gelukkig weer nét iets anders dan ik altijd al tegenkom op Castlefest of Elfia (al ben ik al lang niet meer naar laatstgenoemde geweest en sla ik op Castlefest dit soort kraampjes vaak over).

Toch bleef er iets aan mijn vingers plakken. Niet omdat ik een grote fan ben van Harry Potter / Fantastic Beasts, maar omdat ik een zwak heb voor plantvormige wezentjes. Deze heeft dus een mooi plekje gekregen bij mijn collectie.

Weer naar buiten lopen was wel een beetje een surrealistische ervaring, want je kwam vanuit een ruimte met fantasy-stijl en fantasy-bezoekers ineens terecht in loeidruk Nijmegen centrum, waar veel te veel muggles rondliepen omdat er ook markt was…

In een ander historisch pand werden Dungeons & Dragons-sessies gedemonstreerd waar je aan mee kon doen. Niet helemaal mijn ding, dus ik heb degene die me probeerde over te halen om mee te spelen, overgehaald om een keer te komen NPC-en op Charm.

En toen was het tijd voor balfolk! Twee keer die middag was er een half uurtje dansuitleg en daarna drie kwartier een optreden van een balfolkband. Ook al was dat dus maar heel kort, het trok nog behoorlijk wat balfolkers van buiten Nijmegen. Dat was goed, want zo kun je veel beter laten zien aan de omstanders hoe leuk het is en wat het uiteindelijk kan worden. We sleepten dus ook tijdens het optreden zo veel mogelijk mensen vanuit het publiek mee de dansvloer op. Want de planning was niet helemaal optimaal vond ik: er zat een kwartier pauze tussen de dansuitleg en het optreden waar je het geleerde kon toepassen, dus dan ben je het gemiddelde winkelende / festivalbezoekende publiek al lang weer kwijt.

Het was een mooie combinatie van met nieuwe mensen dansen om hen te enthousiasmeren, en met oude bekenden een paar echt fijne dansjes kunnen doen. Hopelijk heeft het ook nieuwe balfolkers opgeleverd.

Daarna was het alweer tijd om naar huis te gaan, want Patricia en Wouter zouden blijven eten voorafgaand aan onze bandrepetitie. En door!