Gisteravond trad Ilse DeLange op in Doornroosje in Nijmegen – daar moest ik dus wel kaartjes voor regelen! En omdat ik niet heel veel vrienden heb die ook van Ilse DeLange houden, nam ik voor de verandering eens mijn mammie mee.  Ze moest er een stukje voor rijden, maar ik wist dat zij het concert in ieder geval zou waarderen.

Ik was een beetje bang dat ik Ilse’s muziek niet voldoende bij had gehouden. Ik heb namelijk maar één cd van haar (de eerste, die maar liefst 25 jaar geleden uitkwam, herinnerde ze ons vrolijk – *auw*…). Maar ze speelde veel nummers van die cd en bovendien een hoop ‘greatest hits’, zodat ik alleen een handjevol nieuwe nummers niet kende. Ze zong ook een paar nummers van haar voormalige bandje The Common Linnets, en ‘Jolene’ van Dolly Parton.

(Wellicht heb ik daarbij iets té enthousiast staan meezingen – een dame op de tribune voor ons draaide op een gegeven moment lachend haar hoofd om en stak haar duim naar me op…   )

Het was een heel goed concert. Wat heeft die vrouw toch een jaloersmakend goede stem… bij de eerste, zeer beheerste, vibrato’s was ik alweer geheel onder de indruk! En het is ook een schat van een mens; ze staat daar heel gewoontjes op het podium. Ze bedankt aan het eind nog steeds de licht- en geluidsmensen en de rest van de crew en schaamt zich er niet voor om pontificaal een spiekbriefje te pakken om zich nog even te herinneren hoe de tekst van haar nieuwe liedje ook alweer ging (om vervolgens toch nog een zin te verprutsen.   ). En dat vergeef je haar gelijk. <3