Sinds enige tijd wordt er ieder jaar in Nijmegen het Gebroeders van Limburg festival gehouden. De Gebroeders van Limburg waren kunstenaars en woonden in de 15e eeuw in Nijmegen. Tijdens het festival probeert de organisatie met behulp van o.a. re-enacters, ridderspelen en dergelijke die tijdsperiode neer te zetten gedurende een weekend.
Afgelopen jaren vond ik het erg leuk om daar rond te wandelen, dus recentelijk trok ik de stoute schoenen aan en heb ik gevraagd of ik komende augustus wellicht mee mag gaan doen…
Ik had hun website al eens doorgespit en het bleek toch wel erg belangrijk te zijn dat je historisch correct gekleed bent. Vandaar dat ik vooraf een paar foto’s had gemaild van mijn kirtle en overige accessoires, om te vragen of die wel aan de eisen voldeden.
Tot mijn verbazing kreeg ik geen duidelijk ja of nee als antwoord, maar werd me gevraagd of ik wellicht interesse had in het helpen als vrijwilliger tijdens het festival, en of ik een keertje langs kon komen om te praten. Doordeweeks kwam niet uit vanwege m’n baan, dus werd ik uitgenodigd om vandaag even binnen te komen vallen – want dan waren toevallig veel mensen bijelkaar vanwege de opening van de Hessenberg, een nieuw wooncomplex in de binnenstad van Nijmegen.
De straatnamen in de Hessenberg zijn gebaseerd op namen uit de periode van de Gebroeders van Limburg, dus vandaar dat ze de stichting gevraagd hadden om een aantal mensen op te trommelen om de openingsceremonie wat op te leuken. Dat was dus de ideale gelegenheid voor mij om wat mensen te ontmoeten en mijn kleding te laten keuren. En oh ja, als ik er toch was: had ik soms zin om mee te doen? Euh… ja, leuk…!
Toch vertrok ik vanochtend, gehuld in historische outfit, met enigszins knikkende knietjes naar de verzamelplaats. Want het is algemeen bekend dat re-enactors niet zo heel goed samengaan met LARP-ers en ik was dan ook bang dat ik uitgelachen of weggehoond zou worden.
Maar dat viel 200% mee! De man van de organisatie was superenthousiast en verwelkomde me met open armen. Ja, m’n outfit was helemaal goed! Leuke jurk, leuke accessoires, prima toch? Zelfs m’n geïmproviseerde hoofddoekje werd bewonderd, terwijl die echt heel slecht in elkaar zit en ik die zeker weten opnieuw ga maken voor het festival.
Ik had m’n doedelzak ook meegenomen en ik werd voorgesteld aan de drie bandleden van het bandje Krebbel. Eén van hen herinnerde zich nota bene dat ik hem afgelopen jaar had aangesproken tijdens het festival! In plaats van me te zien als een vierde wiel aan de wagen, werd ik gelijk in het groepje opgenomen en leerden ze me wat liedjes die ze zouden spelen, zodat ik met hen mee kon doen. Helaas had ik net een nieuw riet in m’n doedelzak dat maar bleef overslaan, zodat ik niet fatsoenlijk kon spelen. Geen probleem, ik kreeg het setje grote schelpen van één van de bandleden in m’n handen gedrukt zodat ik ritmisch mee kon klepperen.
De organisatie was ook bezig met het maken van foto’s voor hun nieuwe website, waarbij ze probeerden mensen in dezelfde pose en outfit als op werken van de Gebroeders van Limburg te fotograferen. Een laat nou stomtoevallig de afbeelding waar ik mijn jurk op gebaseerd had, een werk van de Gebroeders te zijn… De afbeelding was afkomstig uit de maand juni van een kalender.
Dus ik werd spontaan met een hark in m’n handen voor een green screen gegooid. Nu kom ik waarschijnlijk als een soort ‘Miss Juni’ op de website te staan… ![]()
Na een hoop groepsfotosessies buiten (veel bekijks van het winkelend publiek) en eentje in een van de historische stadstuinen die Nijmegen rijk is (oftewel met de complete groep door een tjokvol lunchcafé naar het achtergedeelte banjeren), gingen we in optocht naar de plek waar de opening zou plaatsvinden. Nog meer bekijks natuurlijk (wat hebben opvallend veel winkelende mensen een fototoestel bij zich!).
En na even stil te hebben moeten staan op de trappen tijdens de toespraak van de wethouder (just smile and wave, boys…) mochten we mingelen met de genodigden en natuurlijk het festival promoten.
Het was echt een superleuke dag, met superaardige mensen en ik heb heel veel ideeën opgedaan voor het verder verbeteren en aanvullen van m’n kostuum. Een meisje vroeg nota bene naar het patroon van mijn jurk!
Ik heb zin in augustus!

Ik snap je initiële angst wel; re-enactors kijken toch vaak op larpers neer alsof het ‘plebsch’ is… Maar wat leuk dat het zo goed is gegaan! Ik kan me voorstellen dat je uitkijkt naar augustus ^_^