In één van de steil aflopende straten in het centrum van Nijmegen, stroomt water naar beneden via een geultje door het midden van de straat. Natuurlijk speelden met dit hete zomerweer twee kinderen in het water.

“Ach”, verzucht een vrouw die naast me loopt tegen haar man: “was ik maar zo jong, dan zou ik ook zo door het water gaan lopen!”

Ik merk op dat je daar helemaal niet jong voor hoeft te zijn, trek m’n slippers uit, en banjer, onder jaloerse blikken van de vrouw, vrolijk door het water naar beneden.

Onderaan de straat gekomen, roept een man me nog toe: “Pas op! Er zwemt een krokodil achter je!”

Jammer dat mensen zich laten tegenhouden door de gedachte ‘dat doe je niet als je geen kind meer bent’. Waarom zou je met snikheet weer niet met blote voeten door een heerlijk koel geultje stappen?

Okee, misschien was ik ook wel een beetje aangemoedigd door het hoge staartje waar ik mijn haar in had gebonden, aangezien al dat haar in m’n nek en op m’n rug nu veel te warm is. En de meneer van de stofjeskraam die me vroeg of ik in Nijmegen ‘op school zat’… Waarop ik me ook weer herinnerde dat de vrouw in de bioscoop vroeg of ze studentenkorting moest rekenen voor het kaartje…

Ach, zo zie je maar weer, jong van geest = jong van lichaam