Als Mark langere tijd van huis is, dansen de muizen in de gangkast krijg ik altijd de neiging om iets aan het huis te doen. En nu Mark naar Drachenfest is, dus ook weer.
Ik ergerde me al langere tijd aan de zolder, want die was qua inrichting al een stuk verbeterd, maar voor mijn gevoel nog lang niet efficiënt genoeg ingedeeld. Er moest veel meer in kunnen!
Zo gaat het altijd in een nieuw huis. In het begin zet je je zooi een beetje random neer. Dan komt de eerste efficiëntieslag. Dan de volgende. En zo loop ik ieder jaar wel een keertje kritisch door de indeling heen. Ieder jaar weet ik het weer net een stukje beter in te richten. En als het op een gegeven moment niet meer lukt, dan weet je: het is tijd om te verhuizen.
Het nadeel is dan wel weer dat je het ‘closet of holding’-effect krijgt, zoals onze vriendjes constateerden toen ze de kast in onze vorige woning probeerden te ontdoen van verhuisdozen…
Dus maakte ik een plan. En versjouwde ik dozen. En verhuisde ik spullen. En verplaatste ik kasten. En schold ik op de zooi die mijn hamstervriendje per se wil bewaren (een vademecum van collegejaar ’95-’96?? drie pakjes visitekaartjes van een vorige werkgever?? kartonnen doosjes van een kortingsactie van het Kruidvat??).
En nu is bijna de hele rechterzijkant van de zolder vrij! Het is nog even afwachten hoeveel zut Mark mee terugneemt van Drachenfest, maar misschien, heel misschien… past de opslag van Charm er wel in…
Hahaha, ik dacht dat ik de enige was die dat had! Mijn man is donderdag vertrokken om te larpen en in die tijd heb ik alle kapotte lampen in het huis vervangen (8 stuks), de wasmachine gerepareerd en al ons gereedschap gesorteerd. Misschien is het een vorm van testosteroncompensatie nu er geen man in huis is