Tsja, wat zullen we er eens van zeggen. Het was zeer zeker geen slecht evenement, maar toch was het niet zo leuk als ik gehoopt had.

Op Loenar speel ik een slettebak die, naast nachten doorbrengen met mannen, voornamelijk houdt van lol maken, roddelen en muziek maken. Hoewel ik niet echt een hoger doel heb, zitten er op zich genoeg elementen in mijn karakter om me te kunnen amuseren. Alleen werden die ditmaal door het plot en andere omstandigheden nogal belemmerd.

Vanwege het op het vorige evenement aanbieden van mijn hulp aan een godin, hoorde ik de stemmen van gestorven zielen in mijn hoofd. De spelleiding had dit leuk uitgewerkt en ik moest de hele tijd een iPod in mijn oren stoppen, waarop ze verhalen van overledenen hadden ingesproken. Nadeel was dat ik daardoor conversaties niet zo goed kon volgen. Roddelen ging dus ook behoorlijk moeilijk. Gelukkig was halverwege het weekend de batterij van de iPod leeg, maar daarna moest ik natuurlijk wel nog blijven uitspelen dat ik tijdens conversaties de helft niet goed meekreeg.

Verder bracht het meevoeren van die zielen met zich mee, dat iedereen die ik aanraakte, ontzettende hoofdpijn kreeg (en ikzelf ook). Niet alleen werd het verleiden van lekkere kerels daarmee onmogelijk, het is ook ontzettend vermoeiend om de hele dag op te letten dat niemand je aanraakt. Plus continu helse hoofdpijnen te moeten uitspelen omdat het per ongeluk toch gebeurd is.

Aangezien ik me het vorige evenement ook al niet nuttig had gevoeld, had ik voor dit evenement de skill ‘genezen’ erbij genomen. Maar omdat ik niemand kon aanraken, kon ik ook daar niets mee doen.

OC hoorde ik naderhand dat het de bedoeling was dat ik halverwege de zaterdag van de zielen verlost zou worden. Maar om onduidelijke redenen hadden de NPC’s begrepen dat we geen interesse hadden in het betreffende ritueel en hebben mijn medespelers het blijkbaar niet doorgezet, terwijl ik zelf in de veronderstelling was dat dit wel zou gaan gebeuren. Waardoor ik uiteindelijk tot aan Tijd Uit ermee heb rondgelopen.

Daarnaast heb ik ook nog een paar keer gewoon vette pech gehad wat betreft plot. Alle leden van onze lang-leve-de-lol-familie moest testen ondergaan om te bewijzen dat ze waardig waren om lid van de familie te blijven. Hiervoor had de spelleiding een soort Highland games georganiseerd, met boomstronk werpen, spijker-in-hout-timmeren, verspuugwedstrijden, vechten, etc. Ik had er echt ontzettende zin in om hier aan mee te doen, maar op een gegeven moment kreeg ik te horen dat iemand mij dood wilde hebben, en moest ik voor mijn veiligheid mee het bos in op missie. De testen zijn precies om het moment dat ik in het bos zat gehouden en dus heb ik ze gemist. Wat overigens wel nog een mooie IC huilbui opleverde, omdat ik bang was hierdoor uit de familie gezet te worden.

Later op de dag zouden we met de familie een cake-bak-ritueel doen. Maar tegelijkertijd ging een groepje vergaderen over hoe ze de zielen uit mijn hoofd konden krijgen. Daar moest ik natuurlijk bij zijn, “want wat wil je liever: een cake bakken of overleven?”. Aangezien ik inderdaad uiteindelijk zou sterven als er geen een oplossing zou komen, had ik niet echt een keuze. Maar zowel OC als IC was ik veel liever bij dat ritueel geweest. Vanuit de verte hoorde ik ze een soort ‘En de boom stond op de berg’-achtig liedje zingen tijdens het doen van het bakritueel en het klonk zo grappig en gezellig… Ik zal echt onzettend te balen dat ik ook daar weer niet bij was.

Desondanks heb ik ook leuke momenten gehad. Ik had mijn nieuwe doedelzak meegenomen en er was ook nog iemand anders die dat had gedaan, dus konden we samen muziek maken. Op vrijdagavond hebben we heerlijk IC zitten zingen, lachen en drinken rond het kampvuur, wat bij gebrek aan IC-verantwoorde nummers uiteindelijk uitliep op OC gezelligheid.

Op zaterdagavond mochten we met een grote groep mensen een NPC-rol neerzetten voor een groepje dat op missie was. We speelden geesten in het dodenrijk, die de spelers dwongen om met elkaar te vechten totdat er eentje dood was. Dat wilden ze natuurlijk niet, maar we stonden met zo’n 30 man om hen heen in een soort arena, waarbij we hen stonden op te hitsen door met z’n allen tegelijk ‘Kill! Kill! Kill!’ en dat soort leuzen te schreeuwen. Dat veroorzaakte een gigantische druk bij de spelers, die echt goed bang waren, en een enge roes bij ons NPC’s.

Ook op zondag ben ik goed beziggehouden, met o.a. ‘s ochtends de begrafenis van een familielid, waarbij ik de begrafenisstoet begeleidde met mijn doedelzak (onwijs gaaf effect), een encounter met een ‘Robin Hood: men in tights’-achtige roversbende, en het afrondende spel rondom de oplossing van het plot, waarbij ik gepromoveerd werd tot engel.

De spelleiding hoorde via via dat ik me niet zo goed geamuseerd had, en zei me dat ik dat de volgende keer op tijd moest vertellen, zodat ze er iets aan konden doen. Ik had het inderdaad niet gemeld, omdat ik vond dat het niet aan hun lag. Ik heb sowieso een hekel aan spelers die zich niet amuseren en gelijk de spelleiding de schuld geven, zonder naar zichzelf te kijken. Vaak kun je door een iets andere aanpak het wel leuk maken, of zijn er gewoon situaties die de spelleiding niet had voorzien of niet zo bedoeld had.

Ik denk dan ook dat ik een aantal situaties wel anders had kunnen aanpakken, of meer initiatief had kunnen tonen. Ik heb mijn karakter neergezet als iemand die niet bijster intelligent is en ook niet houdt van lange discussies, waardoor ik niet actief bijdraag aan het oplossen van problemen. Dus kon ik ook weinig sturing geven aan het wegkrijgen van de zielen in mijn hoofd.

Ik wil graag mijn karakter goed neerzetten en alles correct uitspelen. Maar dat heeft wel het gevolg dat ik in dit geval dus weinig bijdraag aan het oplossen van het plot. En dat ik soms dingen laat schieten die ik OC erg leuk vind, om dingen te dien die ik OC (en IC) vervelend vind, zoals naar een vergadering gaan in plaats van een cake bakken.

Misschien moet ik er vaker voor kiezen om iets te doen wat ik OC leuk vind en minder hard aan mijn karakter vasthouden. Maar dat voelt wel dubbel, want ik wil een goede roleplayer zijn. Van de andere kant LARP ik omdat ik een leuk weekend wil hebben, dus leuke dingen doen is dan misschien belangrijker dan IC-verantwoorde dingen doen.

Moeilijk.

Al met al dus gemengde gevoelens. Op zaterdag heb ik me echt behoorlijk verveeld en overwoog ik zelfs om niet meer terug te gaan naar Loenar. Maar door de leuke vrijdagavond en zondag heb ik in het geheel genomen toch geen slecht gevoel aan het weekend overgehouden.

Disclaimer: foto’s zijn nog van het vorige evenement, hopelijk worden de nieuwe snel verspreid!