Per vandaag loop ik al 11.323 dagen op aarde rond! Lang hè?
Afgelopen zondag vierde ik het met vrienden en schoonfamilie en vanavond komen pappie, mammie, zwusje en schoonbroer langs en gaan we uit eten. Ik heb er zin in, lekker weer even samenzijn met mijn familie!
Toch voel ik me niet echt jarig. Afgelopen zondag ook niet. Het was wel heel leuk en gezellig, daar niet van, maar dat speciale, jarige gevoel neemt ieder jaar weer een stukje af. Vroegah kon je je dagen van te voren al verheugen op je verjaardag. Wat zou je voor cadeautjes krijgen? Oeh, taart eten! Oeh, spelletjes doen! En dan de nacht van tevoren niet kunnen slapen en ‘s ochtends alweer veel te vroeg wakker zijn, in afwachting van je familie die je in bed kwam ‘verrassen’ met zingen en cadeautjes.
Hoewel ik graag terug zou willen naar die tijd, lukt het me helaas niet meer om dat gevoel terug te krijgen. Inmiddels is het een gewone dag geworden, waarop ik gewoon moet werken, ondanks alle felicitaties en een feestje. Stiekem toch wel jammer…
Zouden mensen daarom kinderen krijgen? Zodat ze kunnen meegenieten van hun enthousiasme en toch een beetje terugkrijgen wat ze zelf kwijt zijn?
Ik verwijt het gewoon mijn ouders. Die deden vroeger veel te veel hun best om een geweldig feestje voor ons te organiseren. Indianenfeestjes mét zelfgeverfde totempaal, speurtochten, cakes in de vorm van een knibbel-knabbel-knuisje-huisje… wie zou daar nu niet heimwee naar hebben??
Bedankt pap en mam, voor alle mooie verjaardagsherinneringen 
Bedankt kind, dat je er bent
Jaaaa wij hadden altijd de leukste feestjes van de hele klas he?!
Onze mammie rulez!!!
Oh en ik mis dat gevoel van verheugen op je verjaardag ook zo! Ook als we op vakantie gaan, dat voelt nu ook meer als stress dan als verheugen hahaha.
Maarruh.. meegenieten met je kinderen is toch heel anders hoor. Ik bedoel, stel je die fantastische kinderfeestjes nou eens voor in je eigen huis: dagenlang voorbereiden, totempalen bouwen, cake bakken, spelletjes verzinnen en voorbereiden, cadeautjes en eten in huis halen.. en als het dan zo ver is, heb je dus 5 á 7 doorgedraaide, met-suiker-afgevulde, opgewonden, stuiterende, schreeuwende kinderen in huis.. hmpff..
Hihi.
Schemert het al door wat ik van de kinderfeestjes van die twee van ons vindt?
Kudos voor mammie hoor!
Wat wel heeeeeel leuk is, is samen met de kids naar de speeltuin. Want zeg nou zelf, schommelen blijft toch leuk?! (Zo lang je kont erop past :D) En er is niks zo leuk als aan de zijkant van de trampoline springen om de koters te lanceren! En zoiets doe je uiteindelijk toch nooit op je vrije zondagmiddag als je géén kinderen ter beschikking hebt, wel dan?
Enneh.. wanneer ben je voor het laatst op de kinderboerderij geweest? Of eendjes voeren? Of op een springkussen? Een watergevecht gehad?
Ik bedoel maar..