Vanavond, en ook morgenavond, moest ik naar Amsterdam voor een gebruikerstest op locatie. Dat betekende dus zowel naailes als doedelzakles afzeggen. Maar ja, je moet wat overhebben voor je baan.

De bedoeling was dat er 6 mensen uitgenodigd zouden worden om te komen testen: 3 per avond. Nou, dat was al niet gelukt; ze konden maar 4 mensen vinden. Dus zou ik op donderdag voor maar 1 sessie moeten komen opdraven.
Ach… ik had de les nu toch al afgezegd.

Dus ik zit om 5 uur klaar achter de PC in Amsterdam. Hm. Waar blijft de tester?
Bij nabellen bleek ‘ie het vergeten te zijn. Zucht.

Okee, het uur uitgezeten, door met mijn opdrachtgever te ouwehoeren over onze telefoons en te kijken of onze favoriete apps en spelletjes wederzijds uitwisselbaar waren tussen onze Nexus One en iPhone (nee).

Toen arriveerde de chinees en aten we snel ons avondeten, want na een half uur zou de volgende sessie beginnen.

We wachtten. En wachtten. En toen zijn we toch maar weer gaan bellen.

Wat bleek? Blijkbaar hadden degenen die de testers hadden uitgenodigd, gezegd dat ze nog een brief zouden krijgen ter bevestiging. Maar mijn opdrachtgever wist van niets, dus die had ook geen brieven gestuurd! Oftewel: we zaten daar voor Jan Doedel te wachten, want niemand zou zijn komen opdagen…

Dus toen kon ik weer naar huis. En ben ik effectief helemaal naar Amsterdam getreind om chinees te eten

We gaan proberen of de mensen morgen alsnog willen komen, want anders is de test echt helemaal in het water gevallen!

(Toch blij dat ik niet degene was die de testers heeft geregeld…)