Een week of wat geleden kocht ik zo’n stormparaplu. Voor degenen die ‘m niet kennen: dat is een speciaal gedesigned ding, door mensen van de technische universiteit in Delft, zodat hij met de wind meebeweegt en hij niet direct bij de eerste windvlaag binnenstebuiten klapt.

Aangezien ik regelmatig door de regen moet fietsen, heb ik standaard een inklapbaar pluutje in m’n tas zitten. Maar iedereen die wel eens geprobeerd heeft te fietsen met een paraplu in de hand, weet dat het niet bepaald veilig is. Er hoeft maar één windstoot ineens van de zijkant te komen en je waait onder een zojuist passerende auto, of je paraplu eindigt op de snelweg onder de brug waar je overheen fietst. Ik stak ‘m dan ook alleen op als het écht hard regende en ik als een verzopen kat op het werk aan dreigde te komen.

Vanochtend kon ik voor het eerst mijn nieuwe mini (dus past in tas) stormparaplu gebruiken. En waarempel… hij werkt! Ik dacht oorspronkelijk dat de steel zou roteren in het handvat, maar dat is niet zo. Doordat je hem niet heel hard vast hoeft te klemmen in je hand, heeft hij gewoon speling om te draaien. Het leek alsof er helemaal geen wind was! Briljant!

Ik ben helemaal weg van dat soort uitvindingen. Ja, hij is belachelijk duur voor een paraplu (€40,-), maar het ding is ook daadwerkelijk nuttig en erg goed!

Die van mij kostte overigens €45,-, maar dan heb ik er ook één met een kek ‘Royal Delft’-design. Want als ik dan zo veel geld uitgeef voor een paraplu, dan wil ik natuurlijk ook een hippe.