Het is maandag. Ik moet overwerken, dus ben wat later thuis. Ik hoop dat Mark alvast kan koken, maar Mark blijkt een seinstoring te hebben, en is dus ook later.

Om 7 uur komen we tegelijk thuis. Om half 8 moeten we op zangles zijn.

Snel de poes te eten geven. En onszelf. Hm… wat eigenlijk? Oh ja, we moesten ook boodschappen doen vanavond.

Wat ligt er nog in de koelkast? Hm, dat vlees is drie dagen over de datum. We hebben wel nog een eenpersoonsmaaltijd die maar één dag over de datum is… Dan delen we die maar.

Tien minuten later doet de magnetron *ping* en schrokken we samen het bakje naar binnen.

Oh ja, we moesten nog geld pinnen om de les te betalen. We springen (te laat) in de auto, rijden naar de pinautomaat en dan door naar zangles. (Welk huisnummer was het ook alweer? Dit huis ziet er helemaal niet bekend uit!)

Zangles krijg ik maar half mee omdat m’n hoofd zo vol zit.

Op de terugweg rijden we nog even langs de supermarkt (tot hoe laat was hij open? Tien uur! Mooi, dat redden we dan nog) zodat we morgen niet met hetzelfde probleem zitten.

Vervolgens constateert Mark dat hij zijn telefoon bij de zangjuf heeft laten liggen. Dus hij zet mij met doos vol booschappen thuis af en rijdt terug naar het huis van de juf. Ik vul mijn rammelende maag aan met wat yoghurt en de zojuist gekochte eierkoeken. Beter dan een zak chips, toch?

Snel verstuur ik nog wat mail. Is het al bedtijd? Poes komt naar boven en kijkt me verwijtend aan: “en ik dan?”

Zucht. Misschien is even een half uurtje op de bank zitten niet eens zo’n gek idee.