8.30 uur: ophalen trouwjurk

Precies op tijd stond ik bij de bruidsboetiek. De jurk was klaar en zag er mooi uit! Na het wederom bedwingen van de neiging om de asymmetrische onderdelen recht te trekken, gaf ik akkoord en werd de jurk ingepakt. Restantbedrag afrekenen en.. ik had een trouwjurk!!

Mission: accomplished!

9.30 uur: de stad in om een bijpassende stropdas voor Mark te scoren

DO
“Goedemorgen, ik ben op zoek naar een stropdas in de kleur [censuur].”
“Een [censuur] stropdas? Oh, eh, nee, die hebben we niet. Die kleur is momenteel niet in de mode. Je zou het heel misschien bij [een andere zaak] kunnen proberen…?”
LOOP UNTIL resterende winkels=0

Mission: unaccomplished

11.00 uur: Afspraak in Arnhem om de bruidstaart te kiezen en voor te proeven

*ding dong*
“…”
*ding dong*
“…”
*tring tring*
“Hallo, met [taartenbakster]”
“Hallo, met Lenny. Ik sta voor uw deur. Wij hadden toch een afspraak…?”
“Euh.. oh… maar die had ik toch afgezegd?”
“Ik weet van niets…”
“Ohw… ik heb twee weken geleden gemaild of we een andere dag konden prikken. Ik vond het al vreemd dat ik niets meer van je had gehoord.”

Godverdegodver… Het was al eerder mis gegaan met de communicatie toen ik deze proefafspraak wilde inplannen. Toen hoorde ik ook al steeds niets van haar en reageerde ze ook niet op mijn voicemails. Net toen ik op het punt stond om naar een ander bedrijf te gaan, reageerde ze en planden we alsnog een afspraak in. Maar nu is er dus weer gezeik (oh ja, ze was ook verhuisd dus ik stond sowieso voor het verkeerde huis…). Als je weet dat het al meerdere keren mis is gegaan met de mail en je hoort 2 weken niets, dan bel je toch even ter bevestiging??

Nu komt ze, ter compensatie, a.s. dinsdag bij ons thuis langs. Maar ik weet eigenlijk niet meer of ik wel met haar in zee moet gaan. Haar website had de allermooiste taarten en precies wat ik zocht. En ze zal ook vast heel goed zijn in het maken van taarten. Maar ik moet er ook op kunnen vertrouwen dat ze daadwerkelijk iets levert op onze trouwdag… en dat vertrouwen heb ik niet echt meer.

Mission: unaccomplished

14.00 uur: Afspraak proefkapsel & proefmake-up

Aangezien ik net op tijd mijn trouwjurk had gekregen, kon ik die meenemen naar de afspraak en laten zien met welke kleur de make-up moest matchen en bij welke jurk-vorm het kapsel moest passen. We probeerden een kleur oogschaduw die ongeveer overeenkwam met de jurk.

Maar de manier waarop ze me had opgemaakt, vond ik helemaal niets. Er was een donker, naar beneden lopend vlak om m’n oog te zien. Het leek net alsof ik een blauw oog had!

Volgende poging op het andere oog: een neutrale kleur. Maar die zag je nauwelijks, het was helemaal niet bijzonder.

En zo ging het nog een paar keer door. Spul eraf halen en opnieuw. Bestaande make-up bijwerken. Eyeliner proberen in plaats van oogpotlood. Maar het paste allemaal totaal niet bij mij en op een gegeven moment zag ik het ook niet meer. We besloten om maar even verder te gaan met het kapsel en de make-up later af te maken.

Ze had verschillende soorten krulspelen in m’n haar gedaan om te kijken welke het beste pakte. Welgeteld 1 van de 6 rollers had effect… en dat waren dan ook gelijk behoorlijk fijne krulletjes. Niet echt wat ik wilde, maar goed, ik zag het wel even aan. Ze stak m’n haar op ongeveer volgens de afbeeldingen die ik had meegenomen en liet het resultaat zien. Ik schrok me dood. Nu leek ik een gefrituurde poedel met een blauw oog.

Ik heb er uiteindelijk 5 (!) uur gezeten waarin ze ook ongeveer 5x m’n haar opnieuw heeft gedaan. Volgens haar heb ik erg moeilijk haar omdat het zo lang, slap en allemaal op dezelfde lengte is. Tsja, dat dat wist ik al. Uiteindelijk kwam de manier van opsteken enigszins in de buurt van wat ik in m’n hoofd had, maar omdat er al zo veel krullen en haarlak in zat, werd het pluizen alleen maar erger. Volgens haar kwam het allemaal goed als ze het straks in 1x goed kon doen en moest ik hier gewoon even doorheen kijken. Maar dat lukte me dus niet.

Ik dacht in het begin dat het wel lekker zou zijn om even verplicht tot rust te komen en vertroeteld te worden in die stoel, maar na 2 uur gesjor aan m’n haar en gefrut aan m’n oogleden was ik er al helemaal klaar mee. Ik ben geen meisje-meisje, ik hou daar gewoon niet van. En toen waren we nog lang niet klaar.

De kapster/visagiste was gelukkig heel geduldig en bleef het opnieuw proberen totdat ik tevreden was. In haar plaats was ik al gillend weggerend denk ik. Maar na 5 uur leek het ons toch allebei beter om het maar af te ronden en de boel te laten bezinken.

Ik heb gevraagd om een tweede proefafspraak. Dat is niet gebruikelijk en kost me wel weer een extra bedrag, maar op dit moment heb ik er onvoldoende vertrouwen in dat het wel goed komt op de trouwdag zelf. I WILL BE PRETTY, DAMNIT!

Mission: unaccomplished

Dus tsja. Vanaf nu is het officieel en kan ik het niet meer ontkennen: ik ben gepromoveerd tot Bridezilla. Go me