Vandaag was mijn laatste werkdag.
Ik had verwacht dat afgelopen woensdag mijn ‘officiële’ afscheid zou zijn, tijdens de maandelijkse bedrijfsbrede lunchpresentatie zoals gebruikelijk is, maar deze werd verzet naar volgende week en ik werd verzocht vandaag op kantoor te blijven tot het begin van de borrel om 5 uur.
Maar ja, net als ik willen de meeste mensen na het werk gewoon naar huis. En op een vrijdag in de vakantieperiode zijn er al weinig mensen aanwezig.
Dus misschien moest ik nog dankbaar zijn voor de maar liefst 19 personen die op waren komen dagen (waarvan zo’n 75% tot de standaard borrelkliek behoort die sowieso wel komt om te zuipen).
Waaronder overigens niet mijn manager. Die had blijkbaar betere dingen te doen dan een afscheidspraatje houden voor een van haar medewerkers.
(Terwijl op mijn zelfgeorganiseerde afscheidsetentje zelfs een van mijn oud-directeuren was verschenen, die eigenlijk helemaal niet kon, maar er toch zo graag bij wilde zijn dat hij met zijn net-terug-uit-amerika-jetlag even alleen een voorgerechtje kwam eten)
Uit de conversatie maakte ik op dat er onduidelijkheid was geweest over wie dan wél het afscheidspraatje op zich zou nemen. Het was de nieuwe HR-medewerkster in de maag gesplitst, maar die wist van niets, dus heeft een van onze huidige directeuren blijkbaar op het laatste moment wat in elkaar geflanst.
Je zou zeggen dat er na een dienstverband van 5 jaar, toch behoorlijk wat over iemand te vertellen zou moeten zijn. Maar blijkbaar ben ik niet blijven hangen en moest hij teruggrijpen op mijn sollicitatiebrief en cv van 5 jaar geleden… wat voor het grootste deel natuurlijk niet meer relevant is en niets zegt over mijn tijd bij het bedrijf.
Terwijl er ook gewoon een smoelenboek was dat hij had kunnen raadplegen om iets over mij te weten te komen, als hij echt niets wist.
Het verhaaltje eindigde met de mededeling dat normaal gesproken het MT een cadeau geeft en daarnaast de collega’s bij elkaar leggen om iets te kopen, maar in mijn geval was besloten om beide bedragen bij elkaar te leggen voor één cadeau.
Te weten… een generieke cadeaubon.
Goh. Bedankt. Wat persoonlijk…
Na deze aanfluiting heb ik dan ook gelijk mijn spullen gepakt, heb ik iedereen gedag gezegd en ben ik met tranen in mijn ogen naar huis gefietst.
Daar heb je je dan 5 jaar voor ingezet.
Het doet best wel pijn.
Bah! Je wilt toch na 5 jaar met een goed gevoel weggaan, zoiets valt dan wel heel rauw op je dak.
Excusez le mot, maar dat is echt kut.
Dit is echt verdrietig, dat blijft voor altijd in je geheugen.
Hoi Lenny, ik (een van de andere oud directeuren) lees net jouw blog. Ik was er niet van op de hoogte dat je wegging. Vanuit mijn tijd wil ik je heel erg bedanken voor jouw bijdrage. In de tijd dat ik met jou werkte heb ik jouw kennis en kwaliteit van denken bijzonder leren waarderen. Als usibility expert ben je een topper. Als medewerker kon je ook kritisch zijn op de gang van zaken, maar het is aan een goede manager om daar de waarde van in te zien. Ik vond jou input in iedergeval altijd waardevol en daarom erg fijn.
Heel veel succes met wat je nu gaat doen. Laten we via LinkedIn in contact blijven.
Groeten van,
Wouter
Dankjewel Wouter, dat waardeer ik!
Hoi Lenny, ook ik ( nog een oud directeur ) heb jouw aanwezigheid altijd als erg prettig ervaren. Ook al ‘raakte’ onze werkzaamheden elkaar niet direct, was voor mij ook al snel duidelijk dat jij altijd erg serieus, professioneel en gepassioneerd met je werk bezig was. Ook kwam je op mij altijd over als een sociaal in-voelend mens. Tevens vond ik het prettig te merken dat wij interesse in fantasy samen deelde.
Jammer te horen dat je op deze manier afscheid hebt moeten nemen maar ik wens je het aller beste.
Ps. Wellicht een keertje bijkletsen op fantasy fair of Castlefest
Groet,
Martijn
Jij ook bedankt, Martijn!
Hi Lenny,
Kan me voorstellen dat het niet het afscheid was wat je jezelf had voorgesteld vantevoren.
Hopelijk heb je het nu goed naar je zin!
Gr. Gijs
Hoi lenny,
Ook ik heb je blog gelezen, en in de afgelopen 4 jaar pas de laatste 4 maanden samen met je gewerkt, en op een hele prettige manier.
Je was altijd zeer kritisch, maar heel behulpzaam, en dat heb ik als heel prettig ervaren. Helaas hebben we maar een paar maanden samen kunnen werken, en ben jij een verder stap gaan zetten ( waar je het goed naar je zin hebt las ik net)
Het afscheid was idd teleurstellend te noemen.
Nogmaals heel veel succes met je nieuwe baan, en ik hoop dat je het daar super naar je zin hebt!
Groetjes
Weet je, op een gegeven moment kreeg ik het gevoel dat mijn bijdragen niet meer gewaardeerd werden, en daarom ben ik ook iets anders gaan zoeken. En als je dan zo’n afscheid krijgt, wordt het gevoel dat je niet wordt gewaardeerd nog eens extra versterkt. Daarom was ik er ook zo verdrietig over. Dus ik vind het echt fijn om dit van jullie te horen. Bedankt!