Na 12 Omen’s werd het toch maar eens tijd om mijn IC-familie wat verder uit te werken. Mijn achtergrond was namelijk erg beperkt begonnen, aangezien we onze personages oorspronkelijk als eenmalig lolletje hadden bedacht voor de playtest van het evenement. Maar ze overleefden en bleken stiekem toch wel erg leuk, dus zijn we er mee verder gegaan.

De vorige keer kwam ik er al achter dat ik de verhaalschrijvers nooit voorzien had van een update van mijn achtergrond. Oeps. Dus voorafgaand aan Omen 12 had ik alles wat wel in mijn hoofd zat, helemaal uitgetypt en opgestuurd.

Maar ik ben in het algemeen erg slecht in het specificeren van mijn familiegeschiedenis. Vind ik doorgaans niet interessant en het scheelt weer namen onthouden. Maar ja, voor een personage van adel is het toch wel handig om te weten hoe je ouders heten enzo… Dus bedacht ik ook voor hen namen: Aimée Ferrero Rocher is voortgekomen uit jonkheer Guylian Ferrero Rocher en jonkvrouwe Stella van Amstel (hoe kan het ook anders…).

De naam van mijn voogd, oom Hertog Jan van Amstel, wist ik al, omdat die wel een belangrijke rol speelt in mijn achtergrond. Maar ik moest ook nog een adelbrief hebben en daar moet een familiewapen op. Dus zwengelde ik Photoshop aan.

Tadaaaaa… het wapen van de familie Van Amstel tot Dommelsch!

Het kostte nog enige uren research, want de vorm van het wapen verschilt per land en per tijdsperiode. Aangezien onze groep als ongeschreven regel hanteert dat we min of meer van Franse komaf zijn, werd het dus de oud-Franse versie.
En wat je gebruikt als versiering voor om het wapen heen, hangt af van je titel. In Nederland worden per titel verschillende soorten kronen gebruikt. In Frankrijk ook, maar als je daar ‘slechts’ jonkheer of jonkvrouw bent, komt er een helm boven.

Het zal wel niet 100% correct zijn hoe ik het uiteindelijk heb gedaan, maar het is close enough.

Afdrukken, ondertekenen met kroontjespen, lintje erop, zegel erop, en Aimée is weer klaar voor Omen 13!

On other news: al maanden hikte ik aan tegen het schrijven van een achtergrond voor Sanatorium, het eenmalige evenement van het voormalige Loenar. Het idee is dat we allemaal een psychische stoornis hebben en in een gekkenhuis zijn opgenomen. Maar wat bedenk je dan als je eigen stoornis? Geheugenverlies? Gespleten persoonlijkheid? Te cliché. En je wil ook niets waarbij je de hele dag angstig en gillend in een hoekje zit, want dat is niet leuk om te spelen.
Wat ik ook deed, ik had geen inspiratie over wat het dan wél moest worden.

Zondag was de deadline en moest ik écht iets inleveren. Normaal gesproken ben ik niet van de deadlines – Mark is iemand die goed presteert als er druk achter zit, ik juist niet. Maar wellicht heeft het denken over mijn Omen achtergrond mij onbewust geïnspireerd, want zondagochtend werd ik ineens wakker met een goed idee in mijn hoofd! Leuk speelbaar, ook niet al te moeilijk en met een kleine twist. Pfoei, net op tijd… nu kan ik eindelijk voorpret hebben!