Nu we een legertent meeslepen naar Omen, moet er natuurlijk ook meer aankleding in. Mark had een leuk idee: onze wapenschilden aan de muur hangen. Gelukkig hadden we die al een tijdje geleden ontworpen, dus hoefde ik alleen maar wat reststofjes uit de kast te trekken en kon ik aan de slag.

Mark had zijn ontwerp destijds bewust relatief eenvoudig gehouden, aangezien het ding vast nog een keer echt gemaakt moest worden (met de nadruk op ‘relatief’, want er zaten bij nader inzien nog een hoop subtiele details in dat zwaard).
Ik moest natuurlijk weer zo nodig hop en gerst in mijn wapen verwerken (familie “Van Amstel”… get it? ). Maar ja, je moet jezelf blijven uitdagen.

Ik besloot wel dat die gerst niet haalbaar was om van uitgeknipte stof te maken, dus pakte ik een nieuwe hobby op creëerde ik in dat vlak mijn eerste borduurwerkje. En ook andere elementen behoefden handmatig naald-en-draadwerk.

Al met al is het absoluut niet onaardig geworden, zeker voor een eerste keer (gelukkig staan de borduursteken gewoon op Wikipedia uitgelegd). De steelsteek blijkt nog niet helemaal voor mij weggelegd, maar de kettingsteek ging veel gelijkmatiger dan ik had durven hopen!

(klik voor een vergroting)

Helaas zijn de kelken op de rand niet heel herkenbaar geworden, die had ik misschien een andere vorm moeten geven.

En Reinard zijn wapenschild bleek langwerpiger te zijn dan het mijne. Dus ook al had ik ze beide rond de 50 cm breed gemaakt, die van hem werd langer. En dat kan Aimée natuurlijk eigenlijk niet verkroppen!

Bovendien vind ik het flauw dat Mark geen letterlijke verwijzingen naar zijn familienaam (“‘Bouillon de Poulet”) erop heeft gezet. Er had best een kipkluifje en soeppan op gekund

Hierbij nodig ik alle adel die min of meer bij ons in de tent bivakkeert uit, om ook hun eigen wapenschild te maken (als je niet kunt naaien, dan mag hout & verf o.i.d. natuurlijk ook). Die krijgt dan een mooi plekje in het rijtje, naast die van ons!

De enige voorwaarde is natuurlijk dat ze niet mooier zijn dan die van Aimée