Ik heb weer eens een theorie bedacht. Deze gaat over vrije tijd en salaris. Namelijk dat de hoeveelheid vrije tijd in eerste instantie afneemt naar mate je meer gaat verdienen, en na een bepaalde kritische grens juist weer toeneemt.

In de loop van tijd krijg je steeds meer inkomen, maar daardoor ga je ook steeds meer dingen aanschaffen, en krijg je dus meer verantwoordelijkheden en taken: op een gegeven moment koop je een auto, maar die moet je ook wassen en af en toe naar de garage brengen. Je koopt een huis, maar ook dat moet je onderhouden en regelmatig schoonmaken. Hoe meer salaris, hoe groter je woning, hoe meer ruimtes om schoon te maken. Etc. etc. Uiteindelijk blijft er nog maar erg weinig tijd over om van je verworvenheden te genieten.

Tot aan de kritische grens. Op dat moment is je salaris namelijk dermate gegroeid dat je net iets meer financiële ruimte hebt en niet alles meer aan hypotheek, voedsel, etc. opgaat*. Want dat is het moment om hulp in te gaan huren!

Het begint klein, met het door de wasstraat gaan met je auto in plaats van ‘m gratis zelf te wassen. Een tijdje later volgt een hulp in de huishouding. Maar daarna volgt al snel de glazenwasser, de tuinman, etc. etc.

Weg met al die stomme klusjes! Gooi er wat geld tegenaan en je hoeft jezelf niet alleen niet meer vies te maken en te ergeren aan niet verdwijnende kalkvlekken in je douche, maar je krijgt er ook flink wat extra uren per week voor terug.

Wij zijn nu dus op zo’n punt dat we smachten naar het bereiken van de kritische grens.

Ik ben dan wel een ontzettende perfectionist, maar dat wil niet zeggen dat ik geen dingen kan delegeren. Het gaat om het resultaat: ik vind het belangrijk dat mijn huis schoon is. Hoe dat tot stand komt, interesseert me niet zo. Ik voel me dan ook absoluut niet gekrenkt in mijn trots als ik mijn huishouden aan iemand anders overlaat. Ik besteed m’n tijd liever aan het zelf dingen doen waar ik wel trots op ben, zoals kostuums maken.

Helaas is de kritische grens voor ons nog (lang) niet in zicht. Iets met crisis en bevroren salarissen. Zucht. Vooralsnog dus maar weer de vrije zondag uit het raam gegooid en zelf het huis geschrobd en de auto gestofzuigd. Maar ik ga er lekker wel mee door de wasstraat – de buitenkant doet die machine maar! Stimuleren we de economie ook nog een beetje**.

* Disclaimer: ik besef dat dit helaas lang niet voor iedereen opgaat. Lang leve een hoog opleidingsniveau en decadentie

** En ik moet toegeven dat ik niet eens weet wat voor ingrediënten ik in een autowas-sopje moet gooien om het ding schoon te krijgen zonder de lak te beschadigen…