Op zijn verjaardag kreeg Mark van mij een cadeaubon voor een slipcursus. Zondag was het dan eindelijk zo ver: we zouden moedwillig en legaal de auto van het juiste pad af gaan sturen!

Ik had een organisatie uitgekozen die naast slippen op een nat wegdek, ook een zogenaamde skidcar inzette, waarmee je extra realistisch een slip kunt nabootsen. Het nadeel was dat die organisatie helemaal in Almere zit, en aangezien we er om 9 uur moesten zijn, moesten we behoorlijk vroeg opstaan.

We schoven aan bij de reeds gearriveerde deelnemers en begonnen wat over koetjes, kalfjes en rijden met een slaperige kop te kletsen. Waarop een jongen vertelde dat hij regelmatig met een brakke kop na een heftig weekendje op zondagavond vanuit Apeldoorn naar huis moest rijden.

Mark deed een wilde gok.

“Summoning…?”
“Eh… ja!”

En gelijk begon er een conversatie over evenementen, karakters en heroïsche daden, zoals alleen LARPers dat onder elkaar kunnen… De wereld is soms (te) klein.

De cursus zelf was zowel leuk als leerzaam. Mark vond het helemaal niet zo spannend als hij dacht dat het zou zijn, bij mij gierde de adrenaline al door m’n lijf toen ik het theorielokaaltje verliet

We begonnen met slalommen (waarom staan die pilonnen zo achterlijk dicht bijelkaar??) en het corrigeren van een uitbrekende achterkant. Dat is echt behoorlijk moeilijk, want als je te hard aan komt rijden, kun je corrigeren wat je wil, maar dan is er sowieso geen houden meer aan. Wijze les 1: rijd niet te hard bij gladheid

Andere belangrijke lessen om te onthouden:
– Niet kijken naar het obstakel of naderend onheil, maar naar de plek waar je uiteindelijk heen wil, want je stuurt onbewust naar hetgene waar je je ogen op hebt gericht
– Wielen in de gewenste rijrichting zetten
– Zodra je het idee hebt dat je weer wat grip krijgt, koppeling intrappen. De auto stabiliseert zich dan automatisch.

Filmpje (.mov) van hoe het niet moet

Fase 2 was leren remmen, zonder je wielen te blokkeren. Je eerste reactie is om keihard de rem in te trappen, want ook hier staan die pilonnen achterlijk dichtbij. Dat haal je toch nooit?? De eerste keer reed ik er dan ook vet overheen Maar blijkbaar kan het dus wel, als je tijdens het remmen steeds meer druk geeft op het rempedaal en even inhoudt als je voelt dat je begint te slippen.

Er werd gezegd dat je, als je merkte dat je niet op tijd stil kon komen, de boel moest ontwijken en vervolgens je slip weer bij moest sturen. Maar dat waren me toch echt wat handelingen te veel ineens… en het is bovendien erg tegennatuurlijk om, als je ziet dat je iets gaat rammen, je voet weer van de rem te halen om er vervolgens omheen te rijden.

Als laatste kregen we instructies over hoe we stoelen, spiegels e.d. perfect moesten afstellen, maar ook hoe we uit een auto die op z’n kop ligt moeten kruipen. Dat klinkt niet zo moeilijk, maar stel je maar eens voor dat je ondersteboven in je gordels hangt en moet voorkomen dat je op je hoofd knalt zodra je die gordel openklikt… daar komt nog best wel wat coördinatie bij kijken. En dan hoefden wij nog niet eens zo snel mogelijk de auto uit en waren we niet gewond of in paniek!

Laatste leerpuntje: je moet je gordel even stevig aantrekken als je ‘m hebt omgedaan. Dat had ik nooit geleerd op rijles en de andere deelnemers blijkbaar ook niet.

Een behoorlijk leerzaam dagje dus, maar ik denk dat het nog behoorlijk wat oefening vereist voordat je zoiets instinctief kunt doen.