Tja, het was ook wel te verwachten, na 3 maanden niet fitnessen. Als je jezelf dan weer met moeite van de bank (of uit bed) hijst om weer eens te gaan beginnen, dan heb je de dag erna PIJN!
Het sporten op zich viel nog niets eens tegen. Conditioneel is er dan ook niets mis met me, want ik fietste ook in de zomerperiode dagelijks naar m’n werk. Dus keurig mijn normale rondje langs de krachttrainingsapparaten (mooi galgjewoord) afgelopen, opdrukken lukte nog (hoewel 15x een stuk minder is dan ik kon) en die 30 minuten op de crosstrainer was prima vol te houden. Maar vandaag… auw. Alles doet pijn: schouders, biceps, die spieren net boven de heupen waarvan je niet wist dat je ze had…
Ik ben zielig. Maar ik moet door, want die onderkin en vetrandjes beginnen nu echt uit de klauwen te lopen. En ik moet natuurlijk wel nog in m’n kleren en LARP-jurken blijven passen. Zweten zal ik!
Easy dochtertje, het woordje “MOET” staat er te vaak in.