Eigenlijk zou Mark vanavond een AD&D sessie hebben, maar deze ging niet door vanwege een aantal afzeggingen. Dankzij Alice’s subtiele hint dat Mark in plaats daarvan ook eens een avondje tijd met mij zou kunnen doorbrengen (dank, Alice ), zijn we lekker gaan uit eten. Op de Oranjesingel zit een nieuw restaurantje, genaamd Manna, dat we maar eens uit gingen proberen.

Gelukkig was er ook op vrijdagavond nog plek zonder te reserveren, en kregen we van de homober (‘t was niet te missen) gelijk een tafeltje toegewezen.

Het bleek een oud pand te zijn dat binnenin volledig uitgebroken was tot een grote ruimte. Inclusief half open keuken. Met alle tafeltjes leek het een beetje op een groot overdekt terras. Helaas was het nog rumoeriger dan een terras – overal gonsde het van gekwebbel. Daar hou ik dus helemaal niet van; als ik ga uit eten dan moet ik rustig en knus ergens kunnen zitten. En al helemaal niet mijn stem hoeven te verheffen om een conversatie te kunnen voeren!

Het concept achter Manna was op zich leuk: een maaltijd bestond uit 3 gerechtjes die je zelf bijelkaar kon zoeken op de kaart. De gerechtjes kwamen allemaal uit verschillende landen, dus de kaart was supergevarieerd. Ook het opdienen gebeurde ‘op eigenzinnige wijze’: toen ik mijn Dim Sum in Chinese stijl op diverse bordjes en in bamboe bakje kreeg (de stokjes waren helaas op…), kreeg Mark zijn mini-pizza geserveerd in een kartonnen doos, zoals hij ook bij je thuisbezorgd wordt! Erg grappig.

Het nadeel van al die hapjes is, dat het eigenlijk voor geen meter bij elkaar past. En omdat we redelijk vroeg waren, was het nog niet zo druk en kwamen de gerechten behoorlijk snel na elkaar.

Hoewel de boel behoorlijk aan de prijs was, kan ik helaas niet zeggen dat ik superlekker gegeten heb. Veel gerechten op de kaart bevatten gamba’s, oesters,  garnalen, of andere zeebeestjes waar ik niet zo’n fan van ben. De dingen die ik uiteindelijk bestelde waren niet vies, maar echt met smaak heb ik niet gegeten.

Zo had ik een gerechtje met ‘4x tonijn’, allemaal op verschillende manieren bereid. Helaas bleken alle vier de varianten zo goed als rauw te zijn. Eentje vind ik niet zo erg, maar alleen maar rauwe vis… nee.

Maar goed, weer een restaurantje uitgeprobeerd dus. Al zal ik er niet zo snel nog een keer heen gaan.

En nu meer quality time: verder gaan waar we de vorige keer waren gebleven met Monkey Island!