Het gaat helaas niet zo goed met m’n opa. Hij heeft een longontsteking, wat bij oudere mensen dodelijk kan zijn, en ligt in het ziekenhuis op de intensive care.
In deze gevallen vind ik het erg vervelend dat ik bijna twee uur rijden weg woon van mijn familie. Want je kunt niet ‘even’ op en neer rijden voor een bezoekje.
Nou zou ik het op zich wel gedaan hebben, want wie weet is het wel de laatste keer dat ik mijn opa zie… Maar blijkbaar zat hij zelf niet bepaald te wachten op bezoek. Doordat hij geïntubeerd is kan hij nauwelijks praten en hij is sowieso niet de meest makkelijke man. Dus dan maar gewoon een kaartje.
Daardoor konden we vandaag wel op bezoek bij ons pasgeboren nichtje! Mijn schoonzusje (die wel redelijk in de buurt woont) is afgelopen week bevallen van haar tweede, dus die moesten we natuurlijk even komen bewonderen:
(en nee, het begint nog niet te kriebelen…)
Proficiat oom Mark en tante Lenny.
Het staat Mark wel schattig hoor!
En neeeee…. ik bedoel hier niets mee
Ja dat staat ‘m inderdaad goed ja
Maar de kat staat ‘m ook goed hoor haha.
Ik ben net ff bij opa geweest, hij is heel erg in de war (hij dacht dat hij in de Hema in Valkenburg was). Ik heb hem de groetjes van je gedaan en gezegd dat je het jammer vond dat je niet even langs kon komen. Dat vond hij heel zielig voor je.
Ik ben zelf ook maar een kwartiertje gebleven, want hij viel de hele tijd in slaap en ik wilde hem niet teveel vermoeien.
Het gaat wel alweer iets beter met hem, zijn zuurstof gehalte was prima. De verpleegster probeerde zelfs al of zijn zuurstof uit kon, maar toen werd hij toch wat te kortademig.
‘T is een bikkel hoor!
Zielig voor mij? Zielig voor hem bedoelt ‘ie…
In ieder geval dankjewel voor het doen van de groetjes namens mij.
Opa is inderdaad typisch een gevalletje ‘onkruid vergaat niet’