Vandaag schijnt het Sint-Maarten te zijn. Eigenlijk zegt de feestdag me weinig en ik kon me tot op heden ook niet echt herinneren dat we het vroeger gevierd hebben.
Het lijkt allemaal een beetje op Halloween: langs de deuren gaan voor snoep, en lampionnen maken van pompoenen. Maar waarom vieren wij het dan 11 dagen later dan de Engelsen en Amerikanen en noemen we het anders?
Maar goed, aangezien we, sinds we vanuit het centrum naar een burgerlijke, kindvriendelijke buurt zijn verhuisd, bijna dagelijks lastiggevallen worden door bedelaars collectanten voor de meest uiteenlopende goede doelen, verwachtten we een hoop kinderen aan de deur. Braaf geïndoctrineerd door de tv-reclame, hadden we dus een voorraadje KitKat Mini’s ingeslagen en zaten we verwachtingsvol bij de voordeur. Nou ja, Mark dan, want ik moest naar naailes.
De hele avond geen kind gezien.
Inmiddels is de halve zak al leeggevreten door onszelf, want tsja, weggooien is ook zo zonde…
Het gaf me wel genoeg tijd om eens diep te graven in m’n geheugen. En met een beetje moeite heb ik toch nog wat archeologische vondsten gedaan, die in afgestofte staat flarden van losstaande herinneringen blijken te zijn.
Herinnering 1:
“Hoes, hoes, heil hoes,
sjmiet de kokerellen oet,
sjmiet ze neet te wied,
want angers besse ze kwiet!
(Disclaimer: ik spreek dan wel Limburgs, maar heb nooit beweerd dat ik het ook correct kan schrijven)
Maar of dat nou een Limburgse versie van een Sint-Maarten-liedje is…? Ik weet alleen dat we het ooit zongen toen we met een massa mensen langs bepaalde huizen in het dorp gingen om snoep op te halen.
Herinnering 2:
Een optocht ‘s avonds laat, waarin we rondliepen met lampionnen, gemaakt van uitgeholde kroten (suikerbieten), met een waxinelichtje erin. En ik had het koud.
Herinnering 3:
Ik sta met een groepje vriendjes voor de deur van een huis aan het eind van onze straat. Een oud vrouwtje doet open, wij zingen een liedje en zij schuifelt terug naar binnen om snoep voor ons te halen. We wachten. En we wachten. En we wachten nog langer. Het vrouwtje lijkt niet meer terug te komen. Zou ze ons vergeten zijn?
Mijn vriendjes worden ongeduldig en hoewel ik in mijn eentje braaf nog langer zou hebben afgewacht, loop ik toch maar met hen mee naar het volgende huis.
Inmiddels drie of vier huizen verder kijk ik in een opwelling achterom, en zie ik nog net het oude vrouwtje weer in de deuropening verschijnen en beteuterd kijken.
Ik voel me er nog steeds schuldig om…
Blijkbaar zijn dit allemaal wel Sint-Maarten herinneringen. Maar echt een samenhangend geheel is het niet. Vreemd eigenlijk, want de meeste dingen uit mijn jeugd staan me nog heel helder voor de geest.
Deden jullie vroeger ook aan Sint-Maarten?
Oeff.. das een goeie.. ik heb ergens nog een blurry herinnering half-klem zitten: jij, ik, mam en een hele groep kinderen, volgens mij onder begeleiding van kleuterjuf Miny, zingend voor een groot huis, ‘s avonds, dood-moe.. en toen werden er mandarijntjes uit een raam op de 1e verdieping gegooid.. geloof ik.. :S hahaha
Overige herinneringen van langs huizen gaan, zijn van Drie-koningen.. Met Nicole.. drie witte koningen waren we geloof ik na een hoop gedoe over niet willen smincken.. Iets met een ‘nuuje hood’ was dat
Hier komen de kinderen pas vrijdagavond a.s. langs met een St. Maarten optocht, ivm bedtijd en naar school moeten enzo
Misschien een idee om nog wat van die mini’s te bewaren.. just in case 
Overigens heb ik met Halloween braaf met een bak snoep naast de deur gezeten. Een echte pompoen-lampion voor de deur als teken dat we meedoen. Maar ook geen kinderen gezien haha.
Oh wacht ja.. die optocht met zelf gemaakte lampionnen.. en de fanfare liep voor ons uit.. toch?? Was er daarna niet een groot vuur? St. Maartens-vuur ofzo?? Of is dat weer het kerstbomen verbranden?? Zucht.. pfff.. en ik maar roepen dat ik zo’n goed geheugen heb hahaha.
Van fanfares en vuur staat mij niks meer bij.
Maar die laatste herinnering zou inderdaad ook wel eens van Drie-Koningen kunnen zijn geweest. Hmm….
“Drie köninge, drie köninge, gèf mich ‘ne nuje hood
Mien auwe is versjlete
Mien moder moch ‘et neet wete
Drie köninge, drie köninge, gèf mich ‘ne nuje hood”
Hoeveel feestdagen zijn er waarbij kinderen langs de deuren om snoep komen bedelen??
Ik weet nog wel dat wij lampionnen maakten op school, maar we gingen niet langs de deuren. Hier in DL gebeurt dat dus nog wel, helaas waren we vanwege file pas zo laat thuis dat we ze (weer) gemist hebben. Volgend jaar weer een kans. Met drie koningen komen ze hier ook langs de deuren, maar dan komen ze geld ophalen voor kinderen in arme landen.
Ja! Ik woonde in een redelijk katholieke buurt, dus ik heb elk jaar Sint-Maarten gelopen sinds dat ik al heel klein was, met lampionnen en alles. En natuurlijk liedjes, van die hele simpele:
Sinte Sinte Maarten
De koeien hebben staarten
de meisjes hebben rokjes aan
daar komt Sinte Maarten aan
Ha die Lenny,
Op 11 maart is het (kerkelijk) naamfeest van Sint Martinus: die van die Romeinse heer, die zijn mantel deelde met een arme. Vandaar dat vele scoutinggroepen op die dag fakkeloptochten met het aansteken van het sintmaartensvuur vieren. En gelet op de tijd van het jaar worden “kroten`uitgehold om als lampion te dienen.
Het Amerikaanse halloween komt van ons allerheiligenfeest, de herdenking van de doden en de geesten.
Hoes/hoes/heil/hoes wordt in Ulestraten gehouden op de eerste zondag van de vasten (na carnaval). De kinderen mochten door de week niet snoepen en hadden een vastentrommeltje. Ze gingen dan zingend in buurt rond om voor lekkers te ´bedelen´ in rol om zegen voor de bewoners en huis huis af te roepen.
En dan heb je inderdaad nog 3 koningen. Er wordt wat afgebedeld ………
Aha, laat het maar aan mijn pappie over om het uit te leggen!
Maar… komt Hoes/hoes/heil/hoes dan specifiek uit Ulestraten? Of doen ze het overal waar carnaval gevierd wordt?
Hahaha jaja de educatie zit ‘m in het bloed he?!
Maar als ik het dus goed begrijp, is dus geen één van onze herinneringen afkomstig van het St. Maarten op 11 november??? Hahaha LOL.
Jawel, die van de bieten-lampionnen!