Mijn eerste slabbetje was amper af, of mijn collega werd pappa. Dus kon ik gelijk meer van de resterende stof opmaken.

Deze slab heeft een klittenbandsluiting in plaats van een touwtje.

Hij lijkt scheef, maar dat komt door de hoek waarop de foto is genomen. Wel is dit keer om onduidelijke redenen het nekgat wat kleiner uitgevallen – daar moet ik de volgende keer op letten.

Het handje is een deel van ons logo. Het blijft toch een collega, hè?

Ik dacht dat het een stuk makkelijker zou worden met zo’n korte naam, maar toen diende zich een ander probleem aan: de I in het midden schreeuwt om een symmetrische neerlegging, maar de letter T is een stuk minder breed dan de M. Dus als ik de naam in een bochtje zou leggen, zou de I altijd scheef staan, wat raar uitziet. En als ik de I precies verticaal zou leggen, dan zou de naam niet midden op het slabje staan.

De naam gewoon recht leggen bleek de mooiste oplossing. Dan valt het niet zo op dat de I niet precies in het midden staat.

De volgende keer ga ik op zoek naar een lettertype waarbij de letters even breed zijn…