We hebben een dilemma, Mark en ik.
Mark wil graag een nieuwe tv. Vraag me niet waarom, want degene die we hebben doet het volgens mij nog prima, maar het schijnt iets te doen te hebben met pixels, HD, ledjes en LCD. Het komt er in ieder geval op neer dat die van ons ho-pe-loos ouderwetsch is en écht niet meer kan. Aldus de man des huizes.
Goed, je wil je vriendje ook te vriend houden, dus dan komt er maar een nieuwe tv.
Het moet een grote platte worden. Met van die kleurtjes vanuit de zijkant die meeveranderen met het beeld. Prima schat, jij krijgt je kleurtjes.
Dus wij naar de winkel, want blijkbaar is het nodig dat ik met eigen ogen het beeldkwaliteitsverschil tussen alle modellen bekijk. Ik kijk. Ik kijk nog eens en zie eigenlijk geen verschil. Ik vind het ook allemaal best, want ik vind de beeldkwaliteit van onze huidige tv ook prima en ik neem aan dat nieuwe toestellen nooit slechter kunnen zijn dan wat we nu hebben. (Het enige dat me wel stoort zijn overigens die blokjes in beeld, als de ontvangst van de digitale tv weer eens stoort. Maar daar helpt een nieuwe tv weer niet tegen.)
Nou komt het dus. Als de tv’s van tegenwoordig gemaakt zijn om extra kleurtjes te laten zien, zou je verwachten dat je ook de kleur van de behuizing kunt kiezen. Maar nee, het is zwart, zwart, of zwart. En laat zwart nou voor geen meter staan in onze huiskamer!
Ik wil een witte, of desnoods een grijze. Maar verdorie geen gitzwarte glimmende plastic plank van tweeënveertig hele inches die daar even een zwart-gat-immitatie in onze huiskamer gaat staan doen! Is het nou zou moeilijk om daar rekening mee te houden? Of heeft tegenwoordig iedereen een strak zwart interieur?
Mensen van de Philips Ambilight marketing: tegenwoordig heeft ook de vrouw wat te zeggen over de aankoop van gadgets, dus als jullie hier geen oplossing voor creëren dan gaan er nog veel echtelijke ruzies ontstaan… en dat is niet bevorderlijk voor de verkoop van jullie tv’s.
Hahaha dit is er wel echt één uit het boekje he :p
Een man met een oncontroleerbare gadget-zucht en een vrouw die afknapt op de kleur van de gadget hihi.
Zeg maar tegen Mark dat hij nog even moet wachten met een nieuwe tv, nog even en dan kun je flexibele plasmaschermen per meter op de rol kopen, dan kun je de hele muur ermee bedekken en heb je geen lichtjes aan de zijkant meer nodig en dan kun je er overdag gewoon een behangetje in bijpassende kleur op uitzenden… of een openhaard.. of een aquarium..
Trouwens, pa en ma hebben zo’n tv hè, met die lampjes aan de zijkant.. misschien ligt het aan de veldbrandstenen muur, maar ik vind er niet bijster veel aan en ik ben toch ook best een sucker voor gadgets.
Wij hebben nu de beamer vast geïnstalleerd in de woonkamer: niet alleen muurgroot films of tv kijken, maar ook levensgroot racen op de xbox
Yihaaa.
42 inch.. pff da’s voor mietjes
Ik heb die lampjes zo veel mogelijk laten dempen, daar word je toch helemaal gestoord van! Echt af-schu-we-lijk dat geflikker!!!
En Lenny, in de winkel zag ik ook helemaal geen verschil in beeldkwaliteit. Toen papa er een op ‘t oog had, vond ik ‘m ook meteen fantastisch. (dan waren we tenminste snel klaar)
Haha, dan begrijp ik nu ook hoe mannen zich voelen als ze met ons mee moeten kleren kopen.
“Ja schat, het staat je fantastisch… ja die is inderdaad veeeel leuker dan wat je net aan had. Kunnen we nou naar huis?”
Volgens mij ben ik dan de wederhelft van een raar stel. Mij doen pixels, inches en kreten als “full-HD-ready” niet veel – waarvan akte in de vorm van ons postzegel-formaat tv’tje, en mijn wederhelft wordt gek als ze een dag gaat shoppen met haar zusje. Quote: “Ik word er helemaal gèk van, winkel in, winkel uit, en uiteindelijk toch weer uitkomen bij dat allereerste jurkje. Je loopt een winkel in, je koopt wat je bevalt, klaar!”
Oh, maar ik loop ook een winkel in en koop direct wat me bevalt. Alleen doe ik dat meerdere malen achter elkaar, een hele middag lang