Na de vorige twee mislukte pogingen om zelf slofjes te maken, wilde ik het toch nog een keer proberen. Op advies van Yvonne kocht ik wolvilt, die speciaal gemaakt is om eerst te breien en dan te vilten in de wasmachine.

Aangezien ik de vorige keer wel een stuk of drie paar sloffen uit m’n bolletje wol had kunnen krijgen, kocht ik zeer optimistisch één bolletje. Halverwege de eerste slof was het ding echter al op. Ik had er geen rekening mee gehouden dat deze wol 4x zo dik was en er dus veel minder op een bol zat. Dus kon ik er nog drie bij kopen en wachten totdat het aankwam, voordat ik verder kon.

(Die site heeft overigens een zeer apart systeem voor verzendkosten: 1 bolletje opsturen kost €1,50, twee kosten €2,-, drie zijn €2,75 en voor vier betaal je €4,-. Dus ik was maar 25 cent duurder uit door het in twee keer te bestellen, en als je drie bolletjes wil is het zelfs goedkoper om eerst 1 bol en daarna 2 bollen te kopen, dan dat je er 3 ineens bestelt…)

Maar goed, na enige tijd had ik dan twee L-vormige lapjes:

Niet veel later zaten ze in slofvorm in elkaar:

En na een uur rondjes draaien in de wasmachine bleken ze – hiep hiep hoera – dit keer daadwerkelijk vervilt te zijn!!

Ik denk dat het vilt nog wat mooier zou worden als ik het nog een keer was, maar het spul is al flink gekrompen en het is dat ik er op tijd bij was om de nog natte slofjes wat uit elkaar te trekken en in de goede vorm te duwen, want anders was het maatje 36/37 geworden in plaats van 38. Volgende keer dus iets grotere vlakken breien dan de huidige 10×10 centimeter.

Ook heel handig trouwens: in de wasinstructies werd opgemerkt dat het spul zo’n 30% zou krimpen, maar dat het heel moeilijk was om het exacte resultaat te voorspellen. En dat je breiwerkje in de breedte meer kon krimpen dan in de lengte, dus dat je daar bij het breien rekening mee moest houden. Logischerwijs stonden deze instructies aan de binnenkant van het labeltje, dus je las het pas als je al minimaal 1 bol verwerkt had…

Nog een les voor de volgende keer: de tweede slof andersom naaien, zodat het patroontje net de andere kant op loopt en je een duidelijke linker- en rechterslof krijgt.

Omdat ik er ook korte stukjes mee naar buiten wil kunnen lopen (retourtje groenbak enzo) maar nergens losse zooltjes kon vinden, heb ik vervolgens nog een stukje leer uitgeknipt en eronder genaaid voor de stevigheid en de anti-slip. Heel dik is het spul helaas niet, maar we zien wel hoe lang het houdt.

Nu heb ik dus eindelijk weer warme voetjes!