Zaterdag tot en met dinsdag zijn we heerlijk een paar daagjes weggeweest met Suus en Gijs. Mark trakteerde namelijk op een tripje naar Zaragoza in Spanje.

Ik had me vooraf voorgenomen om helemaal niets te moeten. Dus ook geen plannen gemaakt over wat ik per se wilde zien of doen. Gewoon lekker gaan en gezellig een paar dagen met z’n allen doorbrengen. En dat is goed gelukt!

We hadden geen hotel, maar een appartementje van een particulier gehuurd. Het lag ideaal aan de rand van het centrum, zodat we overal heen konden lopen.

Natuurlijk hebben we een hoop dingen bekeken. Zo was er de gigantische kathedraal met prachtige versieringen aan de buiten- en binnenkant. En hebben we op diverse plekken in de stad opgravingen van de Romeinse beschaving bewonderd.

Mark was iets té avontuurlijk en moest door Gijs gered worden uit de rivier Ebro…

Net als toen we in Schotland waren, vielen we ook hier midden in de festivalweek (maar ditmaal toevallig). Het was het ‘Pilar 2010′-festival.

De Pilar is een soort pilaar waarop de maagd Maria zou zijn verschenen en welke nu in de grote kathedraal te vinden is. Spanje is een ontzettend katholiek land en het gaat zo ver dat we diverse vrouwen hebben gezien die ‘Pilar’ als voornaam hebben!

En ieder jaar is daaromheen dus een festival met diverse optredens, van straatartiesten tot zangers en dansers op podia, en marktjes waar traditionele dansen en ambachten worden uitgevoerd.

Op zondagavond zagen we ineens een flinke kudde mensen in dezelfde richting lopen en we besloten er op goed geluk achteraan te lopen. We kwamen uit bij de rivier de Ebro en daar bleek vuurwerk te worden afgestoken ter afsluiting van het festival. Wat een mazzel, want het was supermooi vuurwerk, het mooiste dat we tot nu toe ergens gezien hebben! Zelfs die van de Vierdaagsefeesten in Nijmegen valt erbij in het niet.

Natuurlijk hebben we ons ook aangepast aan de lokale cultuur. Het was even wennen aan de siësta. Tussen twee en vijf ‘s middags is dus alles dicht… En toen de beheerder van ons appartement vertelde dat je pas vanaf een uur of 9 ‘s avonds kon gaan avondeten, moest ik even vragen of ik dat wel goed gehoord had… (mede omdat Spanjaarden zo goed als geen Engels spreken – communiceren was af en toe echt een uitdaging!)

De eerste avond waren we zo moe dat we ‘s avonds niet meer de deur uit zijn gegaan en gewoon in ons appartementje wat gesnaaid hebben in plaats van avondeten. Maar de tweede avond zijn we lekker tapas gaan eten. ‘t Is wel even wennen dat er in de Spaanse horeca nog gerookt mag worden! De derde avond zijn we ook ergens gaan eten, maar aangezien er verder weinig te doen was omdat het festival was afgesloten, hebben we een paar DVD’tjes gekocht en zijn we relaxed met z’n allen op de bank gaan hangen. Het was ten slotte vakantie!

Maar van de hele vakantie zal ons de Epische Chocoladetaart het meest bijblijven. Toen we ‘s middags op een terrasje bij zaten te komen en bij een in chocolade gespecialiseerd tentje chocomel met chocoladetaart bestelden, was ik de enige die ‘m opkreeg. Go me!

Dinsdag was het weer tijd om met het vliegtuig terug naar huis te gaan. Dankzij de stakende Fransozen hebben we meer dan een uur vertraging gehad, maar uiteindelijk zijn we toch thuis bij de poes gekomen. Die ons zo heeft gemist, dat ze vanochtend voor het eerst bij ons op bed is komen slapen!

Het was gezellig, relaxed, en zeker voor herhaling vatbaar!