Het is niet heel handig om vlak na een LARP-weekend een les mindfulness te hebben. Niet voor niets nemen veel mensen op maandag vrij, omdat ze anders op hun werk toch niets meer kunnen doen dan in gedachten alles nog eens herbeleven en F5-en op het forum, in de hoop dat mensen nieuwe verhalen hebben gepost.

Probeer in die status maar eens loopmeditatie te doen.

“Focus op het moment dat je het initiatief neemt om te bewegen.”

Welk initiatief? Ik hoef niet zo nodig te lopen hoor. En als ik dan eenmaal begonnen ben, omdat het ook zo opvalt als ik als enige blijf staan, dan gaat die ene voet automatisch voor de andere, daar is weinig initiatief aan. Gewoon doorlopen totdat je de muur hebt bereikt en niet meer verder kunt. Wat dat betreft ben ik net een zombie. Wat mijn gedachten weer bij Charm brengt.

Ik heb ook niet het idee dat we veel nieuws leren tijdens de les. We herhalen vooral groepsgewijs de eerder uitgelegde oefeningen.
Het enige dat ik gisteren heb geleerd, is dat ik makkelijker geknield kan zitten als ik twee van die ronde kussentjes onder m’n reet prop in plaats van één, omdat ik dan wat hoger zit.

En ik blijf het ontzettend moeilijk vinden om me zo lang op niets te concentreren. Eén meditatie-oefening red ik al niet tot het einde. Laat staan als we er vier achter elkaar doen! Het ‘vriendelijk accepteren’ van het feit dat ik continu afdwaal, lukt ook nog steeds niet.

Aanstaande vrijdag is er een ‘stiltedag’. Het idee is, dat we van 10 uur ‘s ochtends tot half 5 ‘s middags daar aanwezig zijn en de hele dag niets zeggen, terwijl we meditatie-oefeningen doen, wandelen in stilte, etc.

Hoewel ik niet houd van opgeven, heb ik er vriendelijk voor bedankt. Nee meneer de docent, ik ben niet verhinderd, ik wil dit gewoon écht niet.

Het de hele dag stil moeten zijn is niet eens het probleem. Volgens mij kan ik dat best – ik ben toch niet zo’n prater. Maar het idee dat ik de hele dag moet focussen en mediteren, trek ik niet. Als ik een training van een avond al niet doorkom, hoe moet ik dan in godsnaam een complete dag redden?
Het heeft gewoon echt geen zin, dat weet ik nu al. Dan ben ik maar een opgever, maar ik ga niet mijn vrije dag opofferen om me de hele dag te zitten opvreten over het feit dat het me niet lukt, terwijl ik dat van tevoren ook al wist.

Volgende week is de laatste les. Daar ga ik dan wel nog heen. Maar alleen uit plichtsbesef, omdat ik nu eenmaal moet afmaken waar ik aan begonnen ben.

Het is jammer, maar ik heb inmiddels vriendelijk geaccepteerd dat mindfulness niets voor mij is.