Zo. Poeh. Dat was weer een succesvol Charm evenement!

De afgelopen dagen had ik alleen maar Charm aan mijn hoofd. Een week geleden maakte ik alles vast in gereedheid: deelnemerslijsten, nachtregisters, enveloppen met spullen en charactersheets van deelnemers, etcetera. Maar toen begonnen ineens de last-minute afmeldingen binnen te stromen – zowel van spelers als van NPC’s. Geen tijd, ziek, onvoorziene omstandigheden… hmm, zouden we nog wel genoeg NPC’s overhouden?

Ik probeerde het stressniveau laag te houden, maar op de ochtend van het evenement ontvingen we een sms’je van onze monsterspelleider: helaas, ook zij was ziek en kon niet komen.

Even zag ik het evenement in duigen vallen. Het plot was behoorlijk complex en logistiek uitdagend, er waren minder NPC’s dan gepland en nu ook nog eens niemand om ze aan te sturen. Argh!

Maar of het nu ervaring was (het blijkt op de een of andere manier altijd wel weer goed te komen) of dat ik makkelijker word in loslaten: het stressniveau daalde weer en we spraken af dat Mark en ik haar zouden vervangen. Mark zou de briefings doen en ik zou zorgen dat iedereen aangekleed het monsterhok verliet.

En vanaf dat moment ging eigenlijk alles supergoed! Op een klein incidentje na (spelers klaagden over niet genoeg bedden – we dachten eerst dat de locatie te weinig slaapplekken had doorgegeven, maar uiteindelijk bleken meer dan tien bedden door mensen te zijn geclaimd als spullen-dumpplek, zodat deze niet meer gebruikt konden worden om op te slapen) liep het op rolletjes. Zelfs in het monsterhok.

Je zou het misschien niet zeggen, maar Mark en ik bleken een erg goed team :-). Hij is goed in het ter plekke omgaan met chaos en het improviseren van plotjes, ik ben goed in het orde houden en snel kledingsetjes samenstellen. Dankzij onze geweldige NPC-crew, die ook een compleet arsenaal aan eigen kleding had meegezeuld, werd er ditmaal totaal niet geklaagd over rollen, schmink of andere zaken, maar werd er gewoon aangepakt en gespeeld. Spelleiders hoefden niet te wachten totdat er eindelijk voldoende NPC’s klaarstonden voor hun plotjes; alle personages konden in no-time gebriefd, aangekleed en geschminkt de deur uit.

Ik heb gelijk de kans gegrepen om alle kisten met kostuums te reorganiseren. Op een paar bakken na, was alles namelijk op kleur gesorteerd. In de meeste gevallen totaal onpraktisch, dus heb ik nu een indeling gemaakt met ‘broeken’, ‘rokken’, ‘shirts’, ‘lange gewaden’, ‘tabbards’, ‘hoofddeksels en omslagdoeken’, etcetera.
Het hielp me om te weten wat we allemaal aan kleding voorradig hadden (en waarin we dringend moeten investeren…) en volgens mij hielp het ook de NPC’s om zichzelf meer zelfstandig aan te kunnen kleden.

Vervolgens ging ik psychologische experimentjes uitvoeren, om te kijken hoe ik nog meer chaos kon voorkomen.
– Zouden NPC’s de kostuums minder uitspreiden over de verkeerde bakken als ik overal de deksels op laat liggen? (ja)
– Zouden NPC’s makkelijker kleding vinden en tegelijkertijd elkaar minder in de weg lopen als ik de bakken in een andere volgorde opstel? (ja)
– Zouden NPC’s actiever blijven als ik de bakken steeds naar voren terugschuif zodat er minder zitplekken ontstaan? (ja)
Resultaat: orde & netheid in het monsterkot

Zelf heb ik ook nog tweemaal een kort rolletje kunnen spelen: verstrooide woordvoerder / workaholic van huis Alchemus op het grote feest (labjas nog over de galajurk aan), en een overleden kinderjuf die nog rondspookte in het kinderopvangcentrum.

Voor die laatste rol moest ik voorafgaand aan het evenement allemaal sprookjes en liedjes opnemen, die gedurende het evenement in de ruimte te horen waren. Later verscheen ik ook daadwerkelijk. Heel leuk, om verhaaltjes die mammie vroeger aan ons vertelde, nu zelf opnieuw te vertellen!
Het spel zelf was echt hilarisch – de spelers die op het plot ingingen waren namelijk doodsbang van me, terwijl ik het meest lieve personage van het evenement was Uiteindelijk hebben ze mij en de kinderzieltjes die er nog rondwaarden, toch te rusten weten te leggen.

Of alle spelers het 100% naar hun zin hebben gehad, weet ik niet. Ik heb daarvoor te weinig van het spel meegekregen, omdat ik continu in het monsterhok zat of dingen aan het regelen was. Ik denk dat het type plot niet iedereen heeft aangesproken en dat niet iedereen helemaal zijn ding heeft kunnen doen, maar van de andere kant paste dat ook wel in het verhaal.
De spellocatie was ditmaal immers de stad van het kwaad, die geïnfiltreerd moest worden. Supergevaarlijk en superdodelijk als je uit je vermomming viel. Dus nee, lekker woudlopen of leuk hobby’en zat er even niet in. Je moet wat over hebben voor het redden van de wereld… dus ja, dan moet je dingen doen die je normaal niet leuk vindt, of niet durft.

Het aantal playerkills lag dan ook behoorlijk hoog: maar liefst 18 personages hebben het niet overleefd! Gelukkig wel voornamelijk door eigen keuze of gewoon domme pech, niet door het plot, want dat vind ik toch altijd erg lullig. We zijn er immers nooit op uit om personages dood te maken.

Al met al heb ik een heel goed gevoel overgehouden aan het evenement. De vorige keer zat ik er aan het eind van het weekend flink doorheen, maar dat was ditmaal helemaal niet zo. Ook zie ik niet meer als een berg op tegen de laatste loodjes: het wassen van de kostuums, het verwerken van de uitcheck en de oh-ja-op-het-laatste-moment-toen-alle-dozen-al-ingeladen-waren-nog-gevonden-spullen alsnog in de strak gestapelde dozen op zolder stoppen.

Zouden we inmiddels genoeg evenementen hebben gedraaid om routine te krijgen? Niet alleen de samenwerking tussen de crew op het evenement zelf verliep soepel, maar er is ook een hoop geoptimaliseerd wat betreft voorbereidingen.
Als vanaf nu ieder evenement organisatorisch gezien zoals deze verloopt, en ik erin blijf slagen om niet te stressen tijdens drukke momenten, wil ik misschien nog wel wat langer secretaris blijven…